482 



zeker niet elke dergelijke zoom als zona pellucida mag worden 

 beschouwd, waartoe groote neiging schijnt te bestaan: Fellner 

 ('03) vond bij menschelijke eieren van twee tot drie weken 

 buiten aan het „syncytium" een zoom, zeer smal en fijn, zich 

 veelal ietwat donkerder, homogener kleurend dan het syncytium 

 zelf, in ongekleurden toestand sterk liehtbrekend , die zich hier 

 en daar eenigszins van zijn onderlaag verwijderde, zich overigens 

 liet isoleeren en die de volkomen gevormde vlokken later even- 

 eens bedekte. In vele opzichten komt dit overeen met de „zona 

 pellucida" door vele moderne schrijvers bij het konijn beschreven; 

 zeer zeker is het echter in de preparaten van Fellner geen zona: 

 deze zou toch o. a. nooit de volwassen villi nog bekleeden! Of 

 verder inderdaad het „plasmodium" ontstaat vóór de eerste ver- 

 kleving, lijkt mij daarom ook niet zoo „absoluut zeker" als Mar- 

 chand wel wil. In hoofdzaak komen zijn vondsten aan het epitheel 

 overeen met die van anderen ; dat de versmolten , homogene , 

 afbrokkelende, op het ectoderm rustende cilienlaag een bron 

 voor vergissingen met het oog op de zona han leveren, ligt voor 

 de hand. De eiwitresten, die Marchand op de zona vindt, doen 

 hem, die de processen van Sciurus kent, terstond denken aan 

 degenereerende „vorgeschobenen oder auch ganz abgetrennten 

 Theilen" van het epitheel als oorsprong ervan! Merkwaardig is 

 Marchand's opgave, dat in de gevormde vacuolen vaak „haartjes" 

 liggen ; eveneens dat de moederlijke vaten in liet epitheliale „syn- 

 cytium" doordringen en dit resorbeeren. Mij dunkt dat een 

 andere verklaring, door Masius e.a. aan de hand gedaan, waar- 

 schijnlijker is, n.1. dat door de zwelling van het plasma en andere 

 degeneratieve veranderingen de membranae propriae der klieren 

 verdwijnen , waardoor het epitheliale symplasma in het stroma 

 komt te liggen; anderen beschrijven zelfs het ontstaan van pa- 

 pillen en geïsoleerde ballen in het stroma: door dit alles ontstaat 

 het aangevreten aspect van den binnenrand , de ligging der 

 vaten te midden van het symplasma. Opvallend is de mededee- 

 ling van Marchand , dat te midden der zoo geheel anders uit- 



