486 



stopt door de woekeringen van het epitheel , ontstaan door 

 resorptie weer lumina, en hierin dringen nu „waarschijnlijk", 

 volgens Minot, de foetale villi binnen. Voorzoover het gedegene- 

 reerde epitheel nu nog niet is geresorbeerd , krijgen deze vlokken 

 dus een bedekking van „syncytium." In latere stadia, als de 

 placenta reeds ver is ontwikkeld en het fijne buizenstelsel tot 

 stand is gekomen i), met syncytialen wand, gescheiden door 

 allantoisbalkjes met de foetale vaten, meent hij (zelf noemt hij 

 het slechts een vermoeden, ontstaan door vergelijking van een 

 placenta van de kat met die van het konijn !) , dat men in dezen 

 syncytialen wand heeft te zien een , in gemeenschappelijke dege- 

 neratie overgegaan samenstel van endotheel der moederlijke vaten, 

 moederlijk stroma en foetaal epitheel (ectoderm); het moederlijke 

 epitheel is reeds eerder verdwenen en is dus hier niet meer 

 te vinden! 



Deze geheele constructie, hoe ingenieus ook bedacht en ver- 

 lokkend op het eerste gezicht door haar eenvoud , kan toch 

 tegenover de latere onderzoekingen geen stand houden. Tegen- 

 over Duval bewijst Minot weinig, terwijl hij, apodictisch, diens 

 meeningen voor onjuist verklaart. Ook hier was Minot's materiaal 

 nog niet volledig genoeg om het ontstaan der buizen en kanaal- 

 tjes in de volwassen placenta anders dan door speculatie te kun- 

 nen verklaren. 



Kossmann ('97, '03) vindt dat den 7®" dag het oppervlakte- 

 epitheol door een enormen groei tallooze in- en uitstulpingen 

 heeft gevormd , waaruit gelijktijdig door verlies van grenzen een 

 „syncytium" ontstaat; in dit laatste bestaan nooit mitosen, wel 

 amitosen , verder een „vettige degeneratie", die leidt tot het ont- 

 staan van waterheldere vacuolen. Intusschen legt zich het, in een 



') Dit stelt hij zich aldus voor: Na het indringen der uit allantois met eotoderm- 

 bekleediug bestaande vlok in de kliernionding, zetten de stromavaten zich zoo sterk 

 uit. dat het, nii tussohen deze vaten en ectoderm der villi beknelde stroma, sterk 

 wordt gereduceerd (gedegenereerd); de verdere groei van vaten en vlokken brengt 

 dó verdeeling in de placenta tevceeg. 



