492 



Strahl is deze figuur allerminst: volgens zijn tegenstanders rede- 

 neerend zijn de door lietn in het onveranderde ectoderm geziene, 

 op deklaagkernen gelijkende kernen zulke, die bezig zijn naar 

 de oppervlakte te kruipen, om hier met andere te versmelten (zie 

 b.v. Maximow), de bruggen tusschen ectoderm en deklaag zijn 

 de groeiplaatsen van deze laatste, die zelf voor het grootste deel 

 de versmolten, omhoog gekropen trophoblastcollen voorstelt, en 

 zich nu met breede oppervlakte tegen het gedegenereerde epitheel 

 legt. De holten tussclien ectoderm en deklaag zijn de uitingen 

 van de mobiliteit van deze laatste ( Maximow e. a.). Men ziet 

 het, de figuur zou juist evengoed voor de meeiiing van Strahl's 

 tegenstanders kunnen pleiten ! 



De gronden, waarop Strahl hier zijn meening handhaaft , lijken 

 mij dus niet voldoende om zijn opinie aan te nemen. 



Na dit overzicht over den stand van het syncytiumvraagstuk, 

 kunnen wij bij het nagaan van de meeningen van de schrijvers 

 over den verderen opbouw der placenta de bijzonderheden dezer 

 quaestie laten rusten : ons is het alleen te doen om de hoofd- 

 trekken van de verhoudingen tusschen moederlijk en foetaal 

 weefsel. 



Beginnen wij met na te gaan, hoe de schrijvers meenen, dat 

 uterasslijmvlies en trophoblast zich tegenover elkaar gedragen na 

 den tijd, waarin een ev. syncytium is ontstaan. 



Duval ('92) geeft aan hoe, nadat bij de appositie aan den 

 cenen kant het gedegenereerde epitheel is verdwenen en aan den 

 anderen kant de „couche plasmodiale" is ontstaan uit liet „ecto- 

 derm" , uitloopers van de plasmodiale laag indringen in het slijm- 

 vlies, Itier de oppervlakkige capillairen omgeven, het endotheel 

 doen verdwijnen, zoodat „lacunes" ontstaan gevuld met moederlijk 

 bloed, omgeven door foetaal plasmodium. Nu dringt verder de 

 „couclie plasmodiiile" dieper en dieper in het moederlijk weefsel 

 binnen; tevens echter glijdt zij binnen langs de vaatwanden naar 

 boven tot diep in de mucosa (couche plasmodiale endovaseulaire), 

 waarbij eveneens het endotheel verdwijnt. Intusschen ontstaan 



