493 



aan den eenen kant holle instulpiugen in het foetale weefsel, 

 waarin de allantois met haar vaten doordringt, aan den anderen 

 kant breiden de „lacunes" zich verder in het ectoderm uit; door 

 verdere vertakkingen en onderverdeelingen in beide ontstaat dan 

 ten slotte het fijne buizenstelsel der volwassen placenta. De 

 veranderingen in het slijmvlies der moederlijke placentairkussens 

 bestaan verder in het volgende. Het epitheel degenereert al ver- 

 der en verder , dieper en dieper in de klieren. De perivasculairc 

 scheeden worden grooter en grooter, totdat zij elkaar raken, de 

 stromacellen aan de oppervlakte veranderen in veelkernige „vesi- 

 culeuse" cellen. Later zetten de vaten in de diepte zich sterk uit, 

 versmelten voor een deel met elkaar, zoodat boven de foetale 

 placenta talrijke, zeer wijde bloedholten ontstaan. Tevens begint 

 later (na den 25^° dag) een degeneratie der cellige elementen 

 van het slijmvlies enz., die leidt tot de vorming van een „pulpe 

 granuleuse", die op haar beurt weer verdwijnt, zoodat ten slotte 

 tegen het einde der zwangerschap niets meer over is van de 

 mucosa dan een dunne, de muscularis bedekkende laag. 



De „couche plasmodiale endovasculaire" houdt Duval voor 

 foetaal, omdat deze laag geheel in uiterlijk met de eerst ontstane 

 plasmodiale laag overeenkomt; het ontstaan uit deze laatste kan 

 hij echter niet volgen , doch bij Cavia zag hij het indringen ervan 

 in een moederlijk vat; van het endotheel kan het niet afkomstig 

 zijn, meent hij, omdat hij hieraan nooit veranderingen in pro- 

 gressieven zin waarnam. Evenwel , Maximow ('00) e. a. meenen 

 deze laatste verandering wel gezien te hebben, en een vrij scherpe 

 grens te kunnen aangeven, waar foetaal en matern weefsel in de 

 bloedholten elkaar raken. In latere stadia zag Duval een indi- 

 vidualisatie der couche endovasculaire in multinucleaire, zeer groote 

 elementen , ware reuzencellen. 



Duval laat de „pulpe granuleuse" geresorbeerd worden; waar- 

 door zegt hij evenwel niet. 



In hoofdzaak hebben de onderzoekingen van Clivio ('90) den 

 gang van zaken , zooals door Duval voorgesteld , bevestigd. Alleen 



