495 



modium", waarbij liet bloed, dat nu zonder tusschenkomst ook 

 van plasmodiuni de wanden bespoelt, veel fibrine vormt. 



Boven heb ik vermeld, hoe Maximow ('00) bij zijn latere 

 onderzoekingen tot de conclusie is gekomen, dat het „plas- 

 modium", buiten contact met het bloed, reeds ontstond vóór de 

 eerste appositie van kiemblaas en moederlijke, niesometi-ale lobi. 

 Met dit „plasmodium" nu hecht de kiemblaas zich aan den 

 uteruswand vast, waarbij de cellen van het uterusepitheel onder 

 elkaar geheel versmelten. Deze fusie der epitlieelcellen zet zich 

 voort in de mondingen der klieren, telkens hooger in deze door- 

 dringend. 



Het ectodermale „syncytium'V) verdringt nu het uterine van 

 de oppervlakte der interglandulaire septa, terwijl ook van het 

 ectodermale slechts een dunne laag van meestal niet meer dan 

 één rij kernen op den top dezer septa overblijft. Het „ectodermale 

 syncytium" schijnt een direct negatief-chemotactischen invloed 

 op het uterine uit te oefenen, zegt Maximow, waarbij dit laatste 

 a. h. w. in de diepte der klieren wegkruipt, achtervolgd door het 

 ectodermale, dat juist hier zich ophoopt en, juist hier indrin- 

 gend, zich inniger en inniger met het uterine vermengend, er 

 nu geheel zonder scherpe grens in overgaat. Hierbij vertoonen 

 de foetale kernen een duidelijk zelfstandige, actieve werkzaam- 

 heid: zeer vele dringen nl. vaak alleen of in groepjes, zich van 

 de overige isoleerend, dieper en dieper in het „epitheliale syn- 

 cytium" binnen ; hierbij worden zij grooter en rijker aan chro- 

 matine en liggen dan te midden van de ovoide epitheelkernen , 

 ver van elk embryonaal weefsel. Vaak legt een ectodermkern 

 zich over een of een groep epitheelkernen , die dan degeneratieve 

 veranderingen vertoonen met fragmentatie en ten slotte verdwij- 

 nen. Intusschen zijn de . interglandulaire septa verdund door 

 resorptie van de intercellulaire stof; het „ectodermale syncytium" 

 zendt nu fijne plasma-uitloopers in deze septa, die grooter en 



') Maximow gebruikt hier „plasmodium" en „syncytium" promiscue. 



