501 



stadia, zonder 7.\oh met de wijze van invasie of verhoudinoj tot 

 de mucosa uteri te bemoeien : voor hen was lioofdzaak het aan- 

 toonen van het „fer-a-cheval placentaire" waarmee de kiembhias 

 zich aan den uteruswand verbindt. Ook zij vonden dit als een 

 verdikte hia"^, met onregelmatige verhevenheden, in welke laatste 

 zij de toekomstige vlokken zagen. 



Godet ('77) kon slechts weinige stadia onderzoeken. TI ij be- 

 schrijft de placenta als bestaande uit twee schijven, waarvan de 

 bovenste 1) spongieus van bouw is, de benedenste bestaat uit 

 glycogeenweefsel; deze eerste groeit in alle afmetingen, terwijl 

 de laatste voortdurend in dikte afneemt, gedestrueerd wordt. 

 Blijkbaar heeft Godet hier naast den groei der foetale placenta, 

 de voortdurende afname onder celvernietiging der moederlijke 

 mucosa gezien. 



De opvattingen van Sedgwick Minot ('89, '90, '91), heb ik 

 reeds bij de bespreking van zijn meening omtrent den aard van 

 het „syncytium" moeten uiteenzetten (blz. 485 e. v.), waarom er 

 hier over gezwegen kan worden. 



Evenzoo is er, na het bij het bespreken der „syncytiumquaestie" 

 reeds medegedeelde (blz. 486), niets meer toe te voegen aan de 

 inzichten van Kossmann. 



Doorman ('96) neemt een geheel geïsoleerd standpunt in. 'Na 

 het ontstaan van zijn „intermediaire laag" uit de uterusepitheel , 

 laat hij het „ectoderm" zich in plooien boven de oppervlakte der 

 musosa verheflten, in plaats van indringen in deze laatste, waar- 

 bij de ontstane ruimten opgevuld worden door slijmvliesstroma 

 aan den eenen en allantois aan A(m anderen kant. Door ver- 

 dere vertakkingen en differentiatie ontstaat uit dit complex de 

 placenta. Boven deze ontstaat een eigenaardig weefsel , door Door- 

 man „epithelogene zone" genaamd („uit het epitheel ontstaan") 

 gevormd uit deelen der „intermediaire zone", stromacellen en 



') Godet geliriiikt tle termen „l)(iveir' en „l)cnfden" in juist oni»ekeerflen zin 

 wij ! 



