502 



uiterst fijne capillairen, die, uit de grootere vaten ontspringend, 

 celgroepen omgeven , waardoor een netvormige bouw der zone 

 in quaestie ontstaat. 



Nooit heb ik in eenige afbeelding der vele schrijvers, die over 

 de placentatie van het konijn schreven, eenige aanduiding kunnen 

 vinden van de constructie , die Doorman bedoelde. 



Men heeft het opgemerkt: over de fijnere détails van het proces 

 van invasie van de moederlijke weefsels door de foetale elemen- 

 ten laten de meeste auteurs zich niet uit! Eenigszins uitvoerig 

 bestudeeren alleen Maximow, Marchand en Schoenfeld dit proces. 



Symplasma wordt volgens de meeste schrijvers gevormd uit 

 het epitheel. Daar deze quaestie in nauw verband staat met die 

 van den oorsprong van het „syncytium", is grootendeels bij de 

 bespreking dier quaestie reeds medegedeeld, wat de verschillende 

 schrijvers over aard en ontstaan van dit weefsel meenen. Van 

 enkelen echter, wier beschrijving van het uterusepitheel geen of 

 alleen verwijderd verband met bovengenoemde quaestie houdt, 

 dienen hier hun opvattingen vermeld. 



Masquelin en Swaen ('80) vinden den 8*^" dag de epitheelcellen 

 der „placenta materna" vergroot, veelkernig, nog met cilia 

 bezet ; de kernen zijn dan ovaal , vaak tegen elkaar afgeplat ; er 

 tusschen liggen kleinere elementen, die later tot grootere uitgroeien. 

 Den volgenden dag versmelten alle cellen, terwijl zij hun cilia 

 nog bewaren ; de kernen zijn enorm vermeerderd , het plasma is 

 „donkerwijnkleurig" (haomatoxyline-eosine). Al deze veranderin- 

 gen nemen af naar de diepte der klieren. In deze versmolten 

 epitheliale celmassa ontstaan nu holten ; in deze holten treden 

 dan verschillende vormingen op, soms is het een licht roode, 

 heldere vloeistof, soms zijn het talrijke lichaampjes van de grootte 

 van erythrocyten, die geimpregneerd zijn met „haemoglobine" , 

 elders vindt men dezelfde lichaampjes, echter zeer veel kleiner, 

 op weer andere plaatsen ligt in de holten een netwerk, dat ge- 

 heel aan een fibrinenet doet denken. Masquelin en Swaen 

 meenden , dat zij hier de vorming van erythrocyten zagen uit 



