510 



de eerst eng gecontraheerde uterus zwelt sterk op, het lumen 

 wordt zeur wijd en met vloeistof gevuld, zoodat de wanden vol- 

 komen doorzichtig zijn. Onderzoekt men nu dezen inhoud nader, 

 dan blijkt deze een troebele vloeistof te zijn met grootere en 

 kleinere brokken ; deze laatste bestaan uit groepen van spermato- 

 zoïden met de koppen verkleefd, terwijl daartusschen enkele 

 vrije levendig rondzwemmen. Tien tot twaalf uur na den coitus 

 is de hoorn weer eng, het sperma sterft af en vormt klompen die 

 per vaginam worden ontlast, of valt" in den uterus zelf uiteen 

 in een korreligen detritus i). De beteekenis van dit proces is ge- 

 heel onbekend. 



De eerste ontwikkeling maakt het ei door in de tuba; deze 

 duurt volgens Burkhard ('01) 4 X 24 uur ongeveer. Bij de ver- 

 dere ontwikkeling houde men in het oog, dat bij de muis en 

 verwanten een inversie der kiembladen bestaat, d. w. z. dus dat 

 het naar binnen gelegen kiemblad de vormer is van het zenuw- 

 stelsel, amnion etc, het naar buiten gekeerde van den darm enz., 

 of juister gezegd, dat het entoderm den buitenwand van het ei 

 vormt, het ectoderm binnen in het ei ligt; deze „inversie" van 

 den gewonen gang van zaken brengt tevens enkele gevolgen met 

 zich van groot belang voor de placentatie, nl. vooreerst het ont- 

 breken van een groote navelblaas, zooals die bij Sciurus, Lepus 

 e. a. voorkomt, terwijl ook het geheele ei kleiner is (voor zoover 

 nl. het embryo zelf er niet bij betrokken is), ten tweede de ont- 

 wikkeling van een „Trager" (Selenka '83), een ectodermale 

 celmassa , waarmee het ei zich aan de plaats der latere placenta 

 fixeert, 



Sobotta publiceerde uitvoerige onderzoekingen over de eerste 

 lotgevallen van het ei na bevruchting. De tijd, die zij in de 

 tuba doorbrengen, is niet steeds gelijk ('03); evenmin de toe- 

 stand, waarin zij in den uterus komen: nu eens als soliede 



') Een dergelijk proces is ook bij andere diereu waargenomen BischoiF en Hensen 

 besdireveu het bij Cavia, van Beneden en Julin bij Vleermuizen. 



