514 



ei zich eerst tegen het epitheel te leggen: waar dit laatste eerst 

 reeds verdund was, verdwijnt hot nu zuiidcr een spoor achter te 

 laten ; luid de fixatie niet geheel in de diepte van de bocht 

 pUiats, dan treedt in dit vrije lumendeel nu een „hyalienc" dege- 

 neratie op met karyolyse, zoodat later een detritusmassa in dit 

 stuk gevonden wordt. Ue wanden der kiemblaas staan nu dus in 

 direct contact niet den uteruswand , waarvan de stromacellen zich 

 intusschen meer en meer vergrooten tot groote polygonale cellen 

 met ronde kernen (deciduacellen noemt Burkhard ze), die echter 

 in de meest centrale deelen meer spoelvormig en vaak in lagen 

 gerangschikt zijn. Bloed is in de holten veel aanwezig, neemt later 

 in massa steeds toe, wellicht volgens Burkhard nog in verband 

 staand met de vaten; men ziet tevens vaak erythrocyten in de 

 deciduacellen liggen (phagocytose?). Toenemend naar de peripherie 

 en verder van antimesometraal naar het mesometrium heeft nu 

 de hypertrophie der stromacellen en hun verandering in decidua- 

 cellen plaats, ten slotte zijn uit de meest centraal gelegene ware 

 reuzencellen ontstaan. Indien tot nogtoe een antimesometraal 

 lurnen heeft bestaan beneden het ei, dan is dit na de epitheel- 

 verdwijning door appositie der wanden geheel verdwenen. 



Men ziet het: groote verschillen met Duval! Vooral de eerste 

 stadia bleek deze te missen, de bijzonderheden der epitheelver- 

 anderingon ontgingen hem daardoor, evenals de juiste plaats der 

 fixatie. Burkhard wijst er op , dat het niet door druk kan zijn , 

 dat de epitheelafplatting tot stand komt, aangezien het ei in die 

 phase nog vrij ligt. Merkwaardig is, dat hij de reuzencellen, die 

 Duval van het ectoderm afleidde , meent te moeten terugvoeren 

 op een hypertrophie der stromacellen. 



Sobotta ('01, '03) vindt hetzelfde als Burkhard. Hij wijst er 

 op , dat in het dekepitheel geen mitosen voorkomen en laat door 

 rekking de cellen later desquameeren en te gronde gaan zonder 

 veel detritus te vormen. Het ei ligt nu nog van het stroma 

 gescheiden door een soort van basaalmembraan, afkomstig van 

 het verdwenen epitheel, die eveneens later verdwijnt. Intusschen 



