521 



komen dan de ander; evenzoo gaat het niet de extravasatie van 

 het bloed, de vergroeiing van de decidna met den mesometralen 

 uteruswand enz.: dat het echter gebeurt, daarover zijn allen 

 het eens. 



Het latere lot van het antimesometrale deel der deeidua-mnssa 

 is in een paar woorden gezegd. Volgens den een door de rek- 

 king, volgens den ander door aanvreten door het ei zelf (phago- 

 cytisclie actie der megalocaryocyten volgens Jenkinson), nevens 

 rekking wordt hier meer en meer de moederlijke woekering ver- 

 dund ; intusschen trachten van uit het uteruslumen epitheel- 

 massa's (op dwarsdoorsneden in den vorm van epitheelwiggen) 

 de deciduamassa van zijn antimesometrale basis a. h. w. af te 

 prepareeren, van beide zijden naar elkaar toegroeiend; als zij 

 eindelijk hun doel bereikt hebben, het uteruslumen hier dus 

 weer hersteld is, evenals de normale uteruswand-bekleeding 

 door epitheel, is intusschen de deciduamassa, die den vegetatie- 

 ven eipool bedekt, reeds tot op enkele kleine resten gereduceerd. 

 Ook de distale wand van de navelblaas begint meer en meer 

 atrophisch te worden, berst ten slotte en is later, opgerold, aan 

 de placentairranden nog terng te vinden , hoofdzakelijk dan be- 

 staande uit de „cuticule" (Duval '92), die entoderm en tropho- 

 blast hier scheidde. Het lumen van de navelblaas communiceert 

 dan dus met de holte van den uterus. 



Ook over deze laatste phasen in het bestaan der antimesome- 

 trale decidua is niet veel strijd ; verschil van moening bestaat 

 eigenlijk alleen over den tijd van tot stand komen dezer veran- 

 deringen in verhouding tot andere processen en over de oorzaak 

 (rekking alleen of tevens resorptie door het ei). 



Alles concentreert zich nu om de processen , die zich aan den 

 mesometralen eipool en het daarmee correspondeerende uterusdeel 

 afspelen. 



Hierover heerschen ook de grootste mconingsverschillcn ; gaan 

 wij na, wat de verschillende auteurs hierover meedeelon. 



Duval ('92) vindt het volgende. De als een sterk verdikte 



