522 



eelmassa op den embryonalen eipool liggende „cóne ectoplacen- 

 taire", bestaat in het begin uit een compacte celmassa, wier top 

 vrij ligt, de zijwanden echter tegen de decidua. In dit cellichaam 

 ontstaan vervolgens holten, waarin geextravaseerd bloed wordt 

 opgenomen. De groei van den conus, die steeds voortgaat, is 

 niet te verklaren door vermeerdering der conuscellen zelve: 

 mitosen ontbreken hier geheel, doch door opschuiving van uit 

 de basale laag van dit lichaam ; bij dit proces worden de cellen 

 grooter, helderder en gelijken, in een woord, ten slotte geheel 

 op de „ectodermale reuzencellen", die Duval aan den vegeta- 

 tieven pool vindt (zie bl. 512). Als eindelijk de deciduaholte 

 boven den conus zich heeft gesloten , maken de steeds toene- 

 mende cellen zich ruimte door zich naar beneden te verplaatsen , 

 „het is", zegt Duval, „als bij het overkoken van melk"; hierbij 

 worden de conuscellen tot echte reuzencellen. De rangschikking 

 der balken in den nu spougieusen conus is nu zoo, dat telkens 

 een opening van een kanaal correspondeert met die van een 

 deciduavat, terwijl de balken zich vasthechten aan de intra vas- 

 culaire celbalken van dit intusschen caverneus geworden deel der 

 deciduamassa (zie boven). 



Intusschen begint een invaginatie te ontstaan van het be- 

 nedenste blad der „cavité ectoplacentaire" naar boven; eindelijk 

 gaat dit zoo ver, dat de bovenlaag dezer holte (basale conus- 

 lagen) met de ingestulpte versmelt (vorming der ectoplacenta). 

 Dan ontstaan eveneens in deze nu ook sterk prolifereerende cel- 

 lagen holtensystemen, die, communiceerend met die van den 

 conus, moederlijk bloed voeren; in de zich verder steeds ver- 

 dikkende ectoplacenta ontstaat dan een scheiding in een „couche 

 cellulaire", een laag waarin de afzonderlijke cellen behouden 

 blijven, basaal liggend, en een „couche plasmodiale", gevormd 

 door verdwijnen der celgrenzen in de daarboven liggende lagen, 

 waarvan de histologische détails door Duval worden afgebeeld 

 geheel als bij het konijn (zie bl. 4(^9). De allantois, die in 

 dezen tijd zich tegen het somatisch mesoblast aanlegt, vormt 



