525 



de verschillen zijn klein genoeg om toe te mogen schrijven aan 

 fixatie- en kleuringsverschillen. 



Nusbauin ('DO) is het met Diivul in hoofdzaak eens. Nadat de 

 verbinding van het ei met den uteruswand door den „Trager" 

 is tot stand gekomen, hypertrophieeren de slijm vlicscellen in 

 contact met de foetale zeer sterk , zij zwellen evenals hun kern 

 aan, terwijl talrijke vaten zich tusscheu deze verspreiden, wier 

 endotheel dan vaak te loor gaat, waardoor het bloed vrij tusschen 

 deze cellen ligt. Boven den „Trager" evenwel ontstaat een proces 

 van oplossing: de cellen worden kleiner, de kernen vacuoliseeren. 

 De „Trager" wordt dan later weggedrukt, van boven door moeder- 

 lijke, indringende vaten, van beneden door foetale villi met 

 embryonale vaten. Hierbij ontstaat een fusie van de cellen van 

 den „Trager", zoowel als van het daarbeneden liggende placenta- 

 vormende ectoderm : ontstaan van syncytium. De moederlijke 

 vaten in het versmolten celweefsel, verliezen dan hun endotheel, 

 de foetale hun mesodermbekleeding, terwijl verdere uitgroeiing 

 en differentiatie de volwassen placenta hieruit doet ontstaan. Het 

 moederlijke slijmvlies wordt teruggedrongen tot een dunne zich 

 donker kleurende laag onder de muscularis. Ook Nusbaum meent 

 dus, dat de geheele placenta van foetaleu oorsprong is. 



Daarentegen treedt Kolster ('03) tegen verschillende meeniugeii 

 van Duval en Nusbaum op. De placenta ontwikkelt zich , naar 

 hij vindt, niet alleen op den mesometralen uteruswand, doch voor 

 een deel nog op de bovenste deelen van de , van den antime- 

 sometralen wand opgerezen deciduawallen , nl. daar waar de rijke 

 bloedvatenwoekering plaats had. De conus, eerst geheel glad van 

 oppervlakte, begint dan uitloopers te vormen, die anastomoseeren 

 met die van slijmvliesreuzencellen , die hier evenals antimeso- 

 metraal gevormd zijn, en waarlussclien zich overal bloed bevindt, 

 dat dezelfde veranderingen ondergaat als boven beschreven. 



Boven den conus bestaat het slijmvliesweefsel uit een vaten- 

 netwerk, waartusschen balken, bestaande uit moederlijke reuzen- 

 cellen ; verder naar boven liggen alle overgangen van deze tot 



