526 



normale deciduacelleii; ook liicr ondergaan al deze cellen, be- 

 nevens het endotheel der vaten een vettige degeneratie en latere 

 resorptie. De conus zelf heeft holten gekregen, waarin niatern 

 bloed zich bevind, wellicht nog circuleert (de bloedcellen zijn 

 nl. weinig veranderd) , doch wordt ten slotte afgeplat, In de nu 

 bestaande ectodermale massa onderscheidt Kolster drie deelen : 

 beneden een compacte laag, dan een „honigraatvormig" deel, 

 ten slotte een, die uitloopers tusschen de slijmvliescellen zendt. 

 In geen dezer drie deelen zag hij ooit celfusie: de resultaten van 

 Duval, Nusbaum e. a. , die hier de vorming van een „couché 

 plasmodiale" waarnamen, moeten volgens hem op onvoldoende 

 techniek berusten. Van beneden af dringen nu allantois-villi in, 

 die de compacte laag nooit doorbreken, alleen maar instulpen in 

 de talrijke bloedruimten , die er boven liggen ; verdere vertak- 

 kingen enz. leveren ten slotte de volwassen placenta. In het 

 bovenliggende slijmvlies gaat de ontwikkeling der mucosa cellen 

 tot reuzencellen steeds verder naar boven voort, deze degene- 

 reeren dan op hun beurt weer vettig, nadat ze bloed enz. hebben 

 opgenomen ; kortom , hier bestaat eene voortzetting van het proces 

 dat antimesometraal begon. Door deze degeneratie en resorptie 

 ontstaat de steeds verder gaande verdwijning van het slijmvlies 

 boven de placenta, dat, bij den partus, op een zeer dunne laag 

 na, geheel verdwenen is. 



Jenkinson's ('02) recente en nauwkeurige onderzoekingen heb- 

 ben de resultaten van geen der drie bovengenoemde auteurs ge- 

 heel kunnen bevestigen. 



Als de lacunes in den conus zijn gevormd , ziet hij de cel- 

 grenzen zeer spoedig verdwijnen, er ontstaat een „syncytium". 

 Later beginnen van de peripherie af de grenzen in het conus- 

 syncytium evenwel weer op te dagen, de zoo afgedeelde cellen 

 worden nu groot en er ontstaan vacuolen in, die gevuld zijn 

 met glycogeen. Dit proces gaat naar het centrum boven de placenta 

 voort. In het mesometrale mucosaweefsel (serotina van Duval) 

 vindt men nu ronde en langwerpige cellen ; in de eerste ontstaat 



