530 



cytium niet uit uterusepithcel ontstaat, evenmin als buitendien, 

 wanneer Friinkers uitlegging van het preperaat juist was! 



In fig. 13 (muis) ziet Frankel het uterusepitheel zich omslaan 

 op „de rest der capsularis en bij (a« eindigen". Dit is volkomen 

 correct. Het „ehorionepitheel" laat hij bij h beginnen, bij hh in 

 de placenta indringen , gedeeltelijk ook de vrije oppervlakte der 

 placenta bekleeden, zich op de rest der capsularis omslaan en 

 bij h eindigen ; bij {i en ()\ ontwikkelen zich nog vrije resp. in 

 de placenta liggende woekeringen (vlokken). Wat Frankel hier 

 voor „chorion-epitheel'' aanzag is entodenii : liet „hooge cylinder- 

 epitheel met de vrije en in de placenta gelegen woekeringen", 

 zooals Frankel ze beschrijft, is het entoderm van den geinvagi- 

 neerden navelblaaswand , het „lage endotheelachtige" is dat van 

 den distalen wand, die in regressieve metamorphose verkeert! Men 

 vergelijke b.v. de afbeeldingen van Duval ('92) 176 en 166, 

 waarin de eerste ongeveer o^vereenstemt met het door Frankel af- 

 gebeelde stadium; ofschoon niet in bijzonderheden, kan men zich 

 hier dan toch genoeg orienteeren om de teekening van Frankel 

 te verstaan; het bezit van het stadium van Duval's fig. 166 zou 

 Frankel bewaard hebben voor zijn vergissing! 



Jenkinson ('02) is van den foe talen oorsprong van het syncy- 

 tium overtuigd. Als verschillen, waardoor men hier een foetaal 

 syncytium kan herkennen van een moederlijk „degeneratief syn- 

 cytium", geeft hij op, dat het laatste cytoplasma bezit, dat 

 „more brilliantly" met plasmakleurstoffen zich kleurt: dit geeft 

 een „inarked contrast" met dat der trophoblastmassa. De kernen 

 van het syncytium zag hij als gewone trophoblastkernen. 



Meer belangstelling toonen de auteurs (en hiermee ontstaat 

 tevens het groote meeningsverschil), in de quaestie van den oor- 

 sprong der „reuzencellen" en van hun gedrag tegenover het foe- 

 tale resp. materne weefsel. 



Duval ('92) zag reeds vóór fixatie de vergrooting der „ecto- 

 derm"-cellen aan den antimesometraleu eipool aanvangen en zich 

 van hieruit mesometraalwaarts voortzetten , totdat de volkomen 



