532 



foetale tot stand komt, Duvul ('92) laat, nadat zijn „serotina" 

 veranderd is in eeuc compacte massa vau polygonale cellen, het 

 „plasiuüdium" doordringen in de iiterussinus als „piasmode endo- 

 vasculaire", hier liet endotheel vernielen en van uit deze vaten 

 in het iutervasculaire weefsel indringen, waarbij het eilandjes 

 van niaterne cellen omgeeft, die later ten slotte geresorbeerd 

 worden ; in dien tijd iieeft de endovasculaire plasmodiumvorming 

 zijn hoogtepunt bereikt, de uitloopers vereenigen zich boven tot 

 een doorloopende laag. Andere auteurs laten zich hierover niet 

 of slechts weinig uit. Kolster ('03) spreekt eenvoudig van het 

 aanvreten der decidua door de foetale massa; bij Jenkinson ('02) 

 zijn het de foetale glycogeencellen , die phagocytisch in het 

 niaterne glycogeenweefsel indringen. 



De quaestie der symplasmavorming is bij muis en rat vrij 

 eenvoudig. Duval ('92) vermeldt een degeneratie van het epitheel 

 tot een grootere massa, waarin de „reuzencellen" liggen. Ande- 

 ren (Jiurkhard, Kolster, Sobotta) geven dit alleen toe, voor 

 zoover het betreft het meest antimesometrale einde der fixa- 

 tiebocht; dit meeningsverschil is van geen beteekenis voor ons 

 onderwerp. 



Frankel ('98) is de eenige, die spreekt van een „syncytium" 

 ontstaan uit de mucosacelleu en van een „syncytium" op de 

 vrije oppervlakte van zijn „chorionepitheel". Vermoedelijk had 

 hij hier te doen met een degeneratieve massa (zie Kolster) resp. 

 coagulum. De degeneratieve massa's als producten der materne 

 cellen beschreven, beschrijft Kolster ('03) als detritus. Waar- 

 schijnlijk mag men ook wel het „diaphragme" van Chatellier 

 ('86) als symplasma betitelen. Clivio ('90), die overigens in 

 groote trekken het met Duval eens is, vindt een „albumiuoide" 

 stof op de grens van foetale en materne weefsels; niet onwaar- 

 schijnlijk hetzelfde, doch verder veranderd als Chatellier vond? 



Van bloedvorming bij do placentatieprocessen vond ik alleen 

 iets bij Frommel ('83): hij zag bij zijn, uit epitheel door „vrije 

 celvorming" ontstane , en in het stronia ingedrongen decidua- 



