5S4 



eens veranderingen der bloedcellen waarnam, ofschoon weinige, 

 waarom hij op de mogelijkheid wijst, dat het bloed in deze 

 holten nog circuleert, wellicht is ook hierbij een stofwisseling 

 tussehen foetus en moederlijk bloed reeds mogelijk. Deze laatste 

 is zeker, als ten slotte do placenta is gevormd , waarbij de voe- 

 ding van bloed tot bloed zoo volkomen mogelijk is; in hoever ook 

 tevens dan erythrocyten worden verbruikt, werd reeds boven (bl. 

 508) voor het konijn besproken. 



Evenwel, ook in dit tijdperk ziet Kolster ('03) nog de voeding 

 door resorptie van materne cellen voortgaan : de transformatie 

 der deciduacellen in reuzencellen , de opname door deze cellen 

 van bloed en de degeneratie eindelijk weer ook van deze elemen- 

 ten leveren ook nu nog materiaal voor de voeding der foetale 

 cellen ; ook hier verdwijnt de decidua ten bate van het ei. 



Paladino ('90) is reeds sedert lang in het strijdperk getreden 

 om een te gronde gaan van decidua ter voeding van het ei te 

 bepleiten. ITij vergelijkt de decidua met de dooiermassa, die 

 den zoogdieren ontbreekt. Verder verdedigt hjj de meening, dat 

 o. a. lymphoide elementen deelnemen aan de samenstelling der 

 decidua; dat „syncytia" er uit kunnen ontstaan, die „angioblas- 

 tisch en haematopoietisch" kunnen werken. d'Ercliia ('01) neemt 

 het eenvoudig als een vaststaand feit aan: „come si sa", wordt 

 de decidua ter voeding van het ei verbruikt. Duval ('92) wil de 

 afname en verdwijning der decidua alleen kunnen verklaren door 

 mechanisch werkende krachten, en wat de serotina betreft, door 

 „resorptie" (waardoor?) van de „albuminoide, intercellulaire stof." 



Een min of meer geïsoleerde stelling neemt Robinson ('92) in. 

 Van degeneratie van de deciduacellen van het ei zag hij geen 

 spoor. Daar het ei toch ook voor den aanleg der placenta ge- 

 voed moet worden , geschiedt dit wel , meent hij , van uit den 

 „dooierzak", waarin de noodige stoflFen door „eudosmose" van vloei- 

 stoffen uit den uteruswand komen. In deze meening versterkt 

 hem de structuur van den dooierzakwand , die vele vlokvormige 

 uitloopers in het lumen vormt, later zelfs een gecompliceerd 



