5B6 



nen ; eveneens zijn er talrijke verscliilleu in de détails, die de 

 divergente phylogenetisehe ontwikkeling van muis en Cavia steeds 

 in de gedachten terugbrengen. 



Voordat het ei zich fixeert beschrijft v. Spee {'()1) den uterus, 

 die uit twee hoorns bestaat, als volgt. Het oppervlakte-epitliecl 

 is éénlagig, bezit geen duidelijke cilia, bevat daarentegen veel 

 vet. Het klierepitheel is aan de mondingen vrij laag, wordt in 

 de diepte der gewonden deelen hooger en smal-cylindrisch , is 

 eveneens vethoudend; in het laatstgenoemde gedeelte ligt de kern 

 basaal en is het centrale deel der cel iets donkerder; mitosen liggen 

 alleen in de diepte der klieren. Deze laatste zijn zeer talrijk, 

 hun uitvoergang is recht, meer in de diepte zijn zij geslingerd: 

 het lumen is daar zeer nauw, bevat vaak een kleurbare massa, 

 waarin niet zelden een afgestooten cel. Het stroma bestaat uit 

 een zeer los, reticulair weefsel met spoel vormige vertakte cellen, 

 die holten omgeven; centraal is het daarentegen zeer dicht van 

 bouw, zonder intercellulaire stof en met zeer veel mitosen. Het 

 is alleen deze laatste zone, die in do zwangerschap wordt ver- 

 anderd: de cellen zijn dan gescheiden door dikke celgrenzen, die 

 V. Spee opvat als lymphruimten , die in verband staan met een 

 doorlooponde subepitheliale lymphspleet; het geheele epitheel 

 ligt dus eigenlijk los, als verankerd in het stroma alleen door 

 de klierbuizen. Vaak bestaat er oedeem , waardoor deze weefsel- 

 spleten dan verbreed zijn. Nog vindt hij leucocyten en erythro- 

 cyten in hot stroma, echter nooit daar waar het ei ligt; vorder 

 niet zelden pigmentcellen. Vaak zag hij , hoe de mondingen van 

 klieren door een mantel van spoelcellen werden omgeven ; waarbij 

 het epitheel werd afgestooten en het lumen verwijd; daarna 

 werden ballen bindweefselcellen in het lumen uitgestooten , dit 

 laatste geschiedde echter ook niet zelden met doorboring van het 

 epitheel. 



Volgen wij nu het ei weer van zijn eerste ontwikkeling in de 

 tuba af. 



Over dit eerste tijdperk bestaan slechts weinige onderzoekingen, 



