538 



definieert als het complex van processen , waardoor het ei uit de 

 uterusholte in den uteruswand wordt overgebracht en dat in zijn 

 geheel slechts ongeveer vier uur duurt (Bonnet ('03) noemt dit 

 „interstitiëele ontwikkeling"), doorboren eerst de „gegenpolcellen" 

 met pseudopodien de zona, usureeren deze zoodat er een gat in 

 ontstaat waardoor het ei naar buiten komt; wellicht geschiedt 

 dit laatste door af'strooping der zona. (De pseudopodien zijn 

 alleen te zien in een doorzichtige, d. i. dus niet gefixeerde zona; 

 V. Spee ('01) vond eens een leege zona met een gat). 



Als de eicellen nu het epitheel bereikt hebben, ontstaat hierin 

 ('96) eerst een depressie, die telkens dieper wordt en in welks 

 bodem ten slotte het epitheel geheel verdwijnt, zoodat dan een 

 scherp begrensd gat er in is ontstaan waarin het ei ligt. Lang- 

 zamerhand zinkt dit laatste dan in het onderliggende stroma weg, 

 waarin gaandeweg op deze wijze een holte ontstaat juist van de 

 grootte van het ei. Als dit nu zoover is gekomen dat het geheel 

 beneden de epitheeloppervlakte ligt, herstelt zich dit laatste 

 weer: het ei ligt dus nu subepitholiaal ingebed in het uterus- 

 stroma. 



Nooit zet het ei zich vast op de plaats waar circulatiestoringen, 

 extravasaten of eenigerlei andere ziekelijke verandering van het 

 slijmvlies bestaat ('01). 



Om het ei differentieert zich intusschen in het stroma een 

 zone door v. Spee „implantatiehof" genoemd Het ontstaan van 

 dezen hof en de processen die zich verder hier afspelen stelt hij 

 zich als volgt voor. 



De stromacellen en kernen worden eerst meestal grooter , in 

 de kernen, waarin alle mitosen ophouden, pakt eerst het chroma- 

 tine zich in enkele korrels samen , de rest verzamelt zich tegen 

 den kernwand terwjjl het centrum helder blijft. Later kleuren 

 de cellen zich donkerder, dan verdwijnen in de naaste omgeving 

 van het ei in deze massa de celgrenzen , de kernen worden 

 kleiner, minder kleurbaar, ten slotte ontstaat een „symplasma- 

 massa", die door een donkerder tinctie zich bij kleine ver- 



