540 



V. Spee meent, door pseudopodieii, de eene pool („eikuppe" van 

 V. Kupffer) zich verbindt met het epitheel aan of in de monding 

 van een antimesometrale klier. Dan verbindt het geheele ei zich 

 met het epitheel, in dier voege dat alleen de beide polen vrij 

 blijven, terwijl het uterusepirheel zich boven den mesometralen 

 eipool al meer en meer begint te verdikken, totdat door sluiting 

 van de randen van den zoo ontstanon ring het ei geheel is afge- 

 kapseld. Tegelijk verengt zich het uteruslumen door weefsel- 

 woekering en het epitheel degenereert overal in de gevormde 

 „deciduaholte", wordt iiier naar den mesometralen eipool ineen- 

 geschoven. Dan begint de ,,Trager" deze epitheelmassa mesome- 

 traalwaarts te omgroeien. 



Als het ei dan in de nu van epitheel geheel ontdane decidua- 

 holte ligt ingebed, ziet ook Selenka, evenals v. Spee (zie boven), 

 om het ei een holte gevuld met een vloeistofmassa; deze ruimte 

 is steeds tusschen bindweefsel en benedendeel van het ei te 

 vinden. Boven werd vermeld hoe v. Spee den inhoud dezer 

 ruimte houdt voor ontstaan door vervloeiing en oplossing van 

 symplasma, dat hij dus niets wil weten van de opvatting van 

 Selenka, die in de bedoelde holte een tot het ei behoorende 

 vorming ziet. Om dit verschil in opvatting duidelijk te maken 

 moeten wij even de meening van Selenka ('84) omtrent de ont- 

 wikkeling van het ei van Cavia bespreken. 



In een zeer vroeg stadium bestaat het ei uit een éénwandige 

 blaas met aan den embryonalen pool naar binnen uitpuilenden 

 celknobbel, door Duval ('92) eenvoudig „ectoderm" genoemd, 

 door Selenka onderscheiden in „formatief ectoderm" en „dekcellen" 

 (buitenste laag), welke laatste zich in den rest van den blaas- 

 wand voortzetten. 



Aan de binnenoppervlakte van dezen knobbel diffentieert zich 

 het entoderm, dat dus dan reeds eenigszins naar binnen geinva- 

 gineerd is. Onder enormen groei van de ectodermale massa naar 

 binnen , gaat deze instulping vorder en verder, de kiemblaasholte 

 wordt meer en meer verkleind. De buitenwand van deze laatste 



