546 



muis) toegepast op het „syncytium" van Cavia. En ook hier weer 

 met hetzelfde resultaat: het gebrek aan de noodige voorstadia 

 deden hem als „chorion" beschrijven, wat inderdaad niets anders 

 is als entodenn (n.1. het proximale deel der navelblaas), de eigen- 

 aardige doorboring van dit laatste door de uitloopers der ecto- 

 placenta doet dan den toestand ontstaan, waarbij het „chorion" 

 zich schijnbaar omslaat om de placenta tot haar steel. Een blik 

 op de afbeeldingen van Duval (men vergelijke diens figg. 233, 

 253, 254 b. v.) zou Frankel dit terstond hebben doen inzien. 



Maar buitendien, daar Cavia een reflexa bezit, die in de 

 laatste stadia verdwijnt, beteekent het ophouden van het uterus- 

 epitheel bij den steel der placenta (immers dit is het epitheel 

 dat boven de placenta indringt en deze langzamerhand aflicht van 

 den uteruswand evenals dit vroeger antimesometraal geschiedde) 

 niets voor den oorsprong van het syncytium : het ligt geheel 

 buiten de plaats waar dit laatste ontstond ! 



Wat de wijze van indringen van den trophoblast in de materne 

 weefsels betreft, hierover geven de schrijvers geen bijzonderheden. 

 Zij beschrijven de serotina allen als een zeer week weefsel met 

 een rijk vertakt dicht netwerk van capillairen; Duval vermeldt 

 alleen dat plasmodium-uitloopers in deze serotina tusschen de 

 vaten indringen en zich daarna met deze in verband stellen. 

 Steeds blijft de serotina als een licht gekleurde mantel om de 

 ectoplacentair-vormingen zichtbaar. 



De rest der serotina laat Duval in een pulpeuse massa uiteen 

 vallen, die dan door resorptie verdwijnt, deze vormt dus hier 

 een soort symplasma en detritus, evenals meer antimesometraal 

 het lot der decidua reflexa is. 



Ook bij Cavia ziet Duval eindelijk de elementen van het plas- 

 modium zich vergrooten, naarmate zij zich verder van hun ecto- 

 placentairen basis verwijderen , ten slotte worden zij tot echte 

 „cellules géantes ectodermiques". 



Aan het meer antimesometrale gedeelte (d. i. daar waar de 

 rudimentaire navelblaas ligt) bestaan bij Cavia zulke reuzen- 



