550 



antimesometrale zijde. Het tijdperk gedurende welke deze anti- 

 mesometrale fixatie duurt is niet bij alle hetzelfde: ook dit is 

 verkort in de bovenaangegeven volgorde , het langst duurt het 

 bjj den eekhoorn , het kortst bij Cavia. 



De processen die zich in dezen tijd afspelen zijn de volgende. 

 Hierbij houde men in het oog, dat nooit een volkomen overeen- 

 stemming bestaat tussehen den graad der ontwikkeling van het 

 ei (vooral niet van den foetus) en van de moederlijke deelen ; 

 deze verschillen zijn vaak niet onbelangrijk. 



Aan de moederlijke zijde is het 't epitheel dat het eerst ver- 

 andert; deze veranderingen bestaan in het algemeen uit een de- 

 generatie, gevolgd door een totaal verdwijnen op de plaats waar 

 het ei ligt. Bij het konijn heeft eerst nog een lichte vermeerde- 

 ring den epitheelmassa plaats, die zich dan in een ruime hoeveel- 

 heid symplasma verandert, terwijl, voor zoover bekend, deze 

 massa nooit geheel verdwijnt. 



In het stronia ontstaat een sterke woekering, waarbij het weefsel 

 een eigenaardige differentiatie ondergaat, die van beneden naar 

 boven voortschrijdt en leidt tot de vorming van „decidua" , een 

 weefsel dat samengesteld is uit polygonale, geheel aaneensluitende 

 hypertrophische bindweefselcellen. Eigenaardig is het, dat de 

 vascularisatie van dit weefsel in dezelfde bovengenoemde reeks 

 opklimt: bij Sciurus nog zeer spaarzaam is zij bij de muis 

 reeds veel sterker en geeft aanleiding tot het ontstaan van ruime 

 extravasaten om het ei, terwijl dit alles bij Cavia zijn toppunt 

 bereikt. Ook hier neemt het konijn een eenigszins geïsoleerde 

 stelling in : een vorming van decidua is hier niet te vinden , 

 terwijl Minot zelfs aanneemt dat de veranderingen in het uterus- 

 stroma hier niet van beneden naar boven, doch omgekeerd voort- 

 gaan ! Later zal nog moeten aangetoond worden of deze mede- 

 deelingen der schrijvers niet berusten op een over het hoofd zien 

 van dergelijke processen in vroegere, tot nu toe (daar bij allen 

 de studie der veel later optredende placenta op den voorgrond 

 stond) steeds verwaarloosde stadia. 



