556 



bij Cavia het einde vormen van een lange ontwikkelingsreeks, 

 divergent in richting ten opzichte van die welke leiden tot de 

 vorming van andere placentatie-vormen ; niet zeer rationeel mag 

 het dus heeten beide genoemde processen op één lijn te stellen 

 of gevolgtrekkingen gewonnen uit de studie van Cavia op den 

 mensch over te brengen. Dat de trophoblast een destrueerende 

 werking uitoefent op de moederlijke weefsels leert de beschouwing 

 van de placentatie-processen bij alle dieren , het behoeft dus niet 

 juist van Cavia te worden afgeleid : de verdere bijzonderheden 

 van het fixatie-proces bij mensch en Cavia zijn echter het resul- 

 taat van de evolutie volgens twee ontwikkelingsbanen, die te sterk 

 divergent zijn en reeds te lang geleden van elkander scheidden 

 om een directe vergelijking te wettigen. 



In latere perioden der ontwikkeling, als de voeding der kiem- 

 blaas door de in het lunien uitgestorte massa's op den achter- 

 grond begint te raken, treft men bij Sciurus een rest aan van 

 een omphaloide placentatie, en rudiment dat thans wel voor de 

 voeding van het ei op den weg van uitwisseling tusschen bloed 

 en bloed geen rol meer kan spelen. Het is dus wel alleen te 

 beschouwen als een nu nog alleen in laatste resten aanwezige 

 herinnering van een vroeger hier zeker meer uitgebreid proces. 

 Bij de overige Rodentia wordt van iets dergelijks niets vermeld; 

 echter men heeft bij de onderzoekingen der placentatie dier 

 overige families te weinig gelet op het lot der vormingen in de 

 einden der eikamers, wellicht zouden ook hier resten van een 

 dergelijk proces zijn te vinden, ofschoon het nog primitieve 

 niveau waarop de Sciuridae staan, het mogelijk maakt, dat nog 

 alleen bij dit dier deze laatste rest is te vinden. 



Eindelijk ontstaat de aHantoide placenta, steeds aan den meso- 

 metralen uteruswand , correspondeeremi met den embryonalen 

 eipool. 



Ten opzichte van de ontwikkeling van het ei, is het tijdstip 

 van het optreden dezer vorming niet steeds gelijk. Dit houdt 

 verband met den duur der perioden der boven besproken anti- 



