563 



meeningen. Doch ook onder elkaar waren de voorstanders van 

 het bestaan dezer placentaire haematopoiese het niet eens over 

 de wijze waarop dit geschiedde. Masqueliu en Swaen ('80) lieten 

 het bloed ontstaan uit epitheliaal symplasma in „cavitcs hémato- 

 blastiques", Frommel ('83) in deciduacellen, op hun beurt weer 

 door „vrije celvorming" uit epitheel ontstaan; ten slotte kwam 

 Hubrecht ('98) mot de opvatting dat erythrocyten zouden ont- 

 staan als derivaten van den kern der bloedvormendo foetale cellen 

 (megalocaryocyten). 



Reeds bij de beschrijving der preparaten (blz. 444) wees ik er 

 op hoe ik in het stadium van fig. V 14, dat zich juist bevindt 

 in het tijdperk van overgang van kertihoudende in kernlooze 

 foetale erythrocyten , getroffen werd door het voorkomen van 

 alle overgangen in de kleuren der haematoblastenkernen met 

 basische tot die met zure kleurstotfen en wel in het bijzonder 

 met die, welke een sterke affiniteit tot haemoglobine bezitten 

 (fuchine S., oranje G. , eosine); bij dezen overgang bleven de 

 cellichamen onveranderd, kleurden zich alleen iets donkerder en 

 meer homogeen dan vroeger. Opvallend was het verder, dat 

 naast de reeds normale (normaal ook ten opzichte van hun 

 grootte) foetale roode bloedlichaampjes, de haematoblasten lagen, 

 waarvan de kern in grootte ongeveer met de eerste overeenkomen, 

 de cel echter vele malen grooter was dan deze. Dezelfde eigenaardig- 

 heden kon ik overal in het foetale bloed, zoowel in placenta- als 

 navelblaasvaten, opmerken. Wanneer men dan daarbij tevens in 

 het oog houdt, dat in vroegere stadia, terwijl het plasma der hae- 

 matoblasten dan niets bijzonders vertoont, het de kern is die door 

 zijn eigenaardige, zeer dichte structuur en opvallende affiniteit tot 

 kleurstoffen steeds de aandaciit trekt en wijst op de bijzondere 

 functie die deze cellen later te verrichten hebben, dan komt men 

 tot de overtuiging dat het de kernen zijn, die door een eigenaar- 

 dig proces in een zeker stadium der ontwikkeling in erythrocyten 

 veranderen , en niet deelen der cellichamen , dat dus de haema- 

 globine een derivaat is van den kern , niet van het celplasma. 



