564 



Wat gebeurt er dan echter inct het cellichaam? Hier bestaat 

 een moeilijkheid van denzclfden aard als waarmee de voorstanders 

 van de meening, dat roode bloedcellen uit het cellichaam onder 

 uitstüoting van den kern ontstaan , te kampen hebben ; evenwel , 

 ik meen dat het voor deze laatsten moeilijker is om het ver- 

 dwijnen van den kern te verklaren, dan voor ons om dat van 

 het plasmalichaam der haematoblasten waarschijnlijk te maken. 

 Immers, wij zagen dat dit plasma, gelijktijdig met het optreden 

 der kleurmodificaties in de kernen zich donkerder begon te tinton 

 en meer homogeen werd, hierbij werden tevens de celgrenzen 

 onduidelijker; in een volgend stadium zien wij de volwassen, 

 kleine, kernlooze erythrocyten in een vloeistofmassa die er te 

 voren niet was: ligt het nu niet voor de hand te meenen, dat 

 deze vloeistofmassa geleverd wordt door vervloeiing der plasma- 

 massa, de erythrocyten door de kernen die hierbij vrij komen? 

 Do veranderingen die in het plasma der haematoblasten optreden 

 parallel aan die der kernen zijn, kort gezegd, die, welke wij 

 vroeger overal zagen optreden bij het ontstaan van een syncy- 

 tium of symplasma: wij kunnen dan kort dit proces van bloed- 

 vorming beschrijven als de vorming van een syncytium (of zoo 

 men wil symplasma), waarbij de nuclei liaemoglobine, het cel- 

 plasma de stoffen van het bloedplasma leveren ; het bloed is dan 

 te beschouwen als een syncytium (resp. symplasma) met vloei- 

 bare internucleaire stof. 



Tijd en ruimte ontbreken mij om op deze zaak verder in te 

 gaan en raij te verdiepen in de enorm uitgebreide litteratuur over 

 deze processen. Alleen nog een enkele opmerking. liet deelnemen 

 van reuzencellen aan het proces der liacmatopoiese in het volwas- 

 sen individu, wordt door talrijke onderzoekers verdedigd, de wijze 

 waarop is evenwel geheel onzeker; men kan zich nu dunkt mij, 

 gemakkelijk voorstellen, dat hierbij hetzelfde proces plaats heeft, 

 als boven werd beschreven : vervloeiing van het plasma in het 

 bloedplasma onder vrijkomen der intusschen getransformeerde 

 kernen , waarbij dus beide bestanddeelen van het bloed gelijk- 



