568 



De uumniera der afbeeldingen op de eerste 4 platen correspondeereu met de 

 nummers op plaat V die niet een streep zijn verbonden met dat deel van den 

 uteruawand , dat in de figuren der eerste 4 platen sterker vergroot is voorgesteld. 

 Men kan zicli dus gemakkelijk orienteeren omtrent de ligging der détail-teekeningen. 

 Hetzelfde geldt voor de tekstfiguren: over afbeeldingen van deeleu die niet uit de 

 mediale doorsnede van een stadium werden genomen, kan men zich dus op gelijke 

 wijze orienteeren. ') 



Plaat I. 



Fig. 1. Grootste deel van een dwarsdoorsnede door de mueosa van een uterus die 

 geen ei bevat en zich door bet bezit van een zeer wijd lumen van andere ledige 

 uteri onderscheidt (VI). Duidelijk zijn de verschillen te zien in het epitheel op 

 de toppen der papillen en in de diepte der crypten, dan de eigenaardige zoom op 

 het papilepitheel (z.), en de lagen in het stroma, waarvan de dichtst bij het epitheel 

 gelegen, zeer dunne laag niet met een letter is aangewezen. 

 Utr. Mus. Cat. n". Sciurua 65e, IIT, 8. 



Fig. 2. Doorsnede van een klier uit het antimesometrale deel van een uterus (V ;^) 

 met een zeer jong stadium van een ei. Tuaschen de epitheelcellen (ep.) liggen vele 

 kleine smalle en donkei-e elementen (/.), van onbekende beteekenis, misschien 

 leucocyten .' 

 Utr. Mus. Cat. n». Sciurus 140i. 



Fig. 3. Deel van een dwarsdoorsnede van denzelfden uterus als fig. 2. Ook hier in 

 het stroma en epitheel (ep.) vele donkere elementen (l.). 

 Utr. Mus. Cat. n». Sciurus 140i. 



Fig. 4. Stuk van een dwarsdoorsnede van een vruchtkamer met zeer jong ontwikke- 

 lingsstadium van een ei (V 4). Zijwand. De verschillende lagen in het stroma van 

 deze figuur, zijn niet alle aangeduid in fig 4 van Plaat V, om de duidelijkheid 

 hier niet te schaden. Het normale stroma (sfr.) ligt submusculair, dan volgt een 

 laag, waar tusschen de cellen veel intercellulaire .stof ligt (s/r. mod.), eindelijk 

 subepitheliaal , een zone waar deze het stei'kst is (^str. mod.'). By vei-gelijking met 

 het epitheel in fig. 3 ziet men terstond den meer cubischen vorm van het epitheel 

 van fig. 4 (ep.) 

 Utr. Mus. Cat. n". Sciurus 64rtf, 2, I, 7. 



Fig. 5. Deel van den wand der „Seitenkammer" (V .'S). Rechts is het epitheel (ep,) 

 nog normaal, aan den top der papillen wordt het reeds onregelmatig en begint 

 zich te vermengen met de bestanddeelen van een reuzencel , nog verder naar links 

 is de geheole wand opgelost in een mengsel {c/em. m.) van epitheel, veranderd 

 stroma (str. mod.) en reuzencellen (r. r.). 

 Utr. Mus. Cat. n». Sciurus 116c 1, III, 7. 



Fig. 6. Deel van den zijwand in een dwarsdoorsnede van de vruchtkamer van den- 

 zelfden uterus als fig. 5 (V 5). Men kan hier uitstekend de overgangen vervolgen 

 van het stroma zooals het hier subepitheliaal voorkomt (sfr.), door een stadium, 

 waarin elke cel op zich zelf veranderd is {sfr. mod.) tot een meer groepvormige 



1) Tot mijn spijt is in de reproductie niet overal duidelijk het verschil in inten- 

 siteit der tinten van de origineele teekenin!»en tot uitdrukking gekomen; dit geldt 

 vooral voor het symplasma en de verschillende soorten van kernen ; een schijnbare 

 tegenspraak met den tekst is hierdoor to verklaren. 



