570 



met fleel vau het ei. Door een ongeluk is deze figuur omgekeerd afgedrukt, zoo- 

 dat de mesometralü zijde uu naar beneden gekeerd is. Buiteudieu kon de ligging 

 dezer figuur niet in Plaat V worden aangegeven, daar de doorsnede, waaraan de 

 afbeelding werd ontleend niet mediaan is Bij e. ligt op de kiemblaas (kbl ) een 

 deel van het eoagulum (c. ). Een zeer groote reuzenrel (r. c) die diep in den 

 wand schijnt te ontspringen, heeft alleen hij khl. + r.c. innig verband niet de 

 mesometrale (d. i. dus embryonale) zijde der kiemblaas, hier is vau een grens 

 tnssfhen beide geen sprake; o]) andere j)laatsen evenwel bestaat alleen opper- 

 vlakkige aanraking. 



Utr. Mus. Cat. nO. Seiurus 04f 1, IT, 6. 

 Fig \^. Stuk van een dwarsdoorsnede door een papil vau den „Seiteukammerwaud"' 

 (V 5). Onder het nog iulaete epitheel (ep.) ligt in het stroma een uiterst donker 

 gekleurde massa van meer homogene structuur (si/p ) , die het stroma infiltreert. 

 Stroma in den omtrek hier en daar veranderd. 

 Utr. Mus. Cat. n». Seiurus llGc, 2, I, 1. 



Plaat II. 



Fig. Ifi. Verschillende stadia van de vorming van symplasma uit het dekepitheel 

 der vruchtkamer (Y 6). 

 a. Normaal epitheel met pseudohaarzoom ; 



h Hegiu van verandering met onregelmatige apicale kleuring en beginnend iueen- 

 vloeieu der cellen. Kernen ongeveer normaal. 



c. Cellen zijn reeds versmolten, kernen en plasma donkerder. 



d. Fragmentatie der nu geheel homogene kernen in het zeer donkere, eveneens 



homogene plasma, 

 ütr. Mus. Cat. n". Seiurus 98rt, b. 

 Fig. 17. Verschillende vormen van reuzeucelleu uit den antime.sometralen wand 

 der „Seitenkammer" (V 6,7). 



a. een oppervlakkig gelegen exemplaar in regressieve verandering, terwijl er zich 



boven nog eenige resten van symplasma epitheliale bevinden; de reuzencel 

 ia, evenals haar kernen zeer bleek, fijn gevacuoliseerd. 



b. Reuzencel uit het diepere stroma, lang gerekt en smal met zeer donker plasma 



en typische kernen. 



e. Reuzencel aan de oppervlakte van het slijmvlies van normaal uiterlijk , geheel 



overeenkomend met die uit vorige stadia 

 Utr. Mus. Cat. n«. Seiurus 98a, è, c. 



Fig. 18. Deel vau een dwarsdoorsnede door het mesometrale deel van de vrucht- 

 kamer (V 8). Slechts een der papillen is in détails geteekend. Het epitheel 

 (ep.) draagt overal den pseudo-haarzoom (p.s. h. z.), die vooral beneden duidelijk 

 is met sterk in het oog vallenden bouw. Het epitheel is beneden zeer sterk 

 gekleurd (ep. mud.), veel sterker dan boven, d. i. dus aan de oppervlakte van het 

 slijmvlies veel intensiever dan in de crypten, do celgrenzon zijn overal zeer duide- 

 lijk, het stroma vormt een dunui, laag, de grondlaag vau de papil {str.) vertoont 

 niets bijzonders. Rejds is liier te zien, hoe een klier (9/.) zich, wat zijn epitheel 

 betreft afteekeut tegenover de crypten. 

 Utr. Mus Cat. u". Seiurus 121a. 



Fig. 10. Stuk van een dwarsdoorsnede door een vruchtkamer (V9) in den omtrek 

 der diflVreutifatiegrens. Binnen de muscularis \m ) ligt vooreerst een laag normaal 

 stroma {str.) dat van boven naar beueden zich tusseheu de , langs de diflerentiatie- 



