WETENSCHAPPELIJKE VERGADERING. 



Amsterdam. Aquarium-Gebouw van het K. Z. Genootschap ))Natura 

 Artis Magistra''. 29 October 1904, 's Avonds 8 uur. 



Aanwezig de H.H. Max Weber (Voorzitter), Loman, Kerbert, Sluiter, 

 Dekhuyzen, Muskens, de Dames Popta en Andreae, de H.H. Reitsma, 

 van Iterson, de Groot, Boldingh, de Lange, van Kampen, de Beaufort, 

 Vosmaer, van Breemen, Redeke, Versluys, Boeke, J, Th. Oudemans en 

 Horst. 



De heer Redeke doet een mededeeling over een ongewoon voedsel 

 voor schelvisschen. Hij onderzocht, daartoe in de gelegenheid gesteld 

 door de medewerking van den directeur der visschershaven te IJmuiden, 

 een kist schelvisch afkomstig van de Doggersbank. Deze schelvisschen 

 hadden nagenoeg alle welgevulde magen, wier inhoud in hoofdzaak uit 

 kuit van haring bestond. Reeds vroeger was opgemerkt, dat de schel- 

 visschen zich in sommige jaargetijden (met name aan de Schotsche kust) 

 aan haringkuit te goed doen, terwijl bij de hollandsche visschers het 

 voorkomen van haringkuit aan het dieplood als een voorteeken van 

 goede schelvischvangst wordt beschouwd. Het voorkomen van haringkuit 

 in deze op de Doggersbank gevangen schelvisschen is evenwel in zooverre 

 van belang, als men hieruit mag afleiden, dat op de Doggersbank paai- 

 plnatsen van den haring gevonden worden. Deze haring, een herfst- of 

 zeehariug behoort waarschijnlijk tot een van die rassen, die het voorwerp 

 van de groote haringvisscherij in de Noordzee vormen. Spr. vertoont 

 eenige buizen met eieren nog vastgekleefd aan de kiezelsteentjes, afkomstig 

 uit de maag van enkele der onderzochte visschen. 



De Heer Dekhuyzen deelt een en ander mede van zijne onder- 

 zoekingen in het Biologisch Station te Bergen in den zomer van 1904. 

 Bij de samenstelling eener vloeistof, die isotonisch is met het zeewater 

 uit de Puddefjord, dat in de bassins van het Station stroomt, (Zie Ver- 

 slag der Verg. 19 Juni 1904) vond hij, dat deze niet alleen geschikt is 

 voor Evertebraten, maar ook voor Myxine ; in dit opzicht wijkt dit dier 

 belangrijk af van Petromyzon fluviatüis, wiens bloed trouwens ook 

 morphologisch zich van dat van Myxine onderscheidt. 



Gebruik makende van de prachtige gelegenheid, die hem de Bergensche 

 vischmarkt bood, werd ook van tal van andere zee visschen het vriespunt 

 van het bloed bepaald; hierbij bleek dat van Teleostiers, die de zee 

 bewonen, dit 0°.73 C. bedraagt, wat overeenstemt met een osmotische 

 druk van 8.8 atmosferen, terwijl de vriespuntbepalingen van het bloed 

 van Zoet water-beenvisschen aantoonen, dat dit dicht bij — Vi° *-'• '^g^> 

 overeenkomend met een osmotische druk van G atmosferen. Het zeewater 



