zelf heeft een osmotische druk van 21 a 25 atmosferen. Het vermogen 

 der Teleostiex's hun osmotische druk te beheerschen, terwijl Myxine en 

 de Selachiërs isotonisch zijn met het zeewater, kan moeilijk anders ver- 

 kregen zijn dan in brak water. Voor nadere bijzonderheden zij verwezen 

 naar Bergens Museums Aarbog 1904, n°. 7 en 8. 



üe Heer IVIuskens zegt te hebben waargenomen, dat de spleetvormige 

 pupil van Octopus bij de verschillende standen die het lichaam van het 

 dier aanneemt, steeds zijn horizontale positie behoudt; dit verschijnsel 

 houdt evenwel op aan één van beide oogen, indien aan dezelfde zijde 

 de statolithen vernietigd worden. Spreker vraagt of een dergelijk feit 

 ook bekend is van andere dieren met spleetvormige pupil. 



De Heer Weber deelt mede, dat hij in de Siboga-CoUectie meerdere 

 soorten van Fierasfer aantrof Daaronder is een nieuwe soort, zooals uit 

 de volgende diagnose blijkt: 



Fierasfer SlnÜeri n. sp. Longitudo capitis T'/j, altitudo corporis 12 

 fere in longitudine totius corporis; oculi diametros 4 fere in longitudine 

 capitis, rostro paulo longiora. Oculorum distantia maxima diametro oculi 

 fere aequa. Caput superne fere rectum, insuper oculis paulo convexum, 

 rostrum rotundatum, paulum prominens. Altitudo capitis '/j, latitudo 

 nimis '/a ^^^ ^J*^^ largitudine. Genae non prominentes. Rictusoris oculi 

 marginem posteriorem superat Dentes intermaxillares minimae, pluriser- 

 iatae, vittam latam formantes, 4 ad 5 externae, ante oculi marginem 

 anteriorem sitae, majores, curvatae. Dentes inframaxillares pluriseriatae, 

 minimae, in serie externa majores, conicae, curvatae. Dentes vomerinae 

 mediae magnae, 4 in serie longitudinali ; laterales parvae. Dentes palatinae 

 quinqueseriatae , parvae. Anus acte basin pinnae pectoralis; pinna pecto- 

 ralis capite duplo brevior; pinna dorsalis in corporis dimidio anteriori 

 vix conspicua Color speciminis unici in alcohol conservati griseo-brunneus, 

 cum vittam splendentem lateralem in trunci parte tertia anteriori. Lon- 

 gitudo 100 mm. 



Opmerkelijk is dat het eenige exemplaar door Prof. Sluiter aangetroffen 

 werd in de branchiaalholte van Styela. 



Naar aanleiding hiervan herinnert spreker er aan, dat Fierasfer tot 

 heden bekend is uit verschillende litorale Holothuriën, uit Culcita en 

 uit Margaritina, kortom uit dieren, die geregeld een waterstroom 

 onderhouden naar resp. uit hun aderahalingsapparaat (waterlong, cloake, 

 kieuwen). Die waterstroom is als het ware de indicator, die Fierasfer 

 den weg wijst, naar eene plaats waar hij duisternis en veiligheid vindt, 

 de 2 momenten, die aan het vischje aanleiding geven zijn tijdelijke 

 woonplaats in die genoemde dieren te zoeken. Van parasitisme mag hier 

 geen sprake zijn. De genoemde waterstroom wordt ook door de Tunicaten 

 onderhouden ter wille van ademhaling en voeding; hij heeft Fierasfer 

 Sluiteri op een verkeerd spoor geleid naar de kieuwholte van Styela. 

 Men moet zich voorstellen, dat op elke poging van het vischje om met 

 geweld door de branchiaalopening naar buiten te ontsnappen, Styela 

 reageerde met flinke sluiting van die opening, zoodat Fierasfer gevangen 

 zat en zich vergenoegen moest met het weinige voedsel, dat de in de 

 kieuwholte van Styela ingevoerde waterstroom meevoerde. Zoo ontstond 

 allengs de wanverhouding tusschen den visch en Styela, die er toe 

 leidde, dat de kieuwholte van Styela, zooals Prof. Sluiter aantoonde, de 

 nadeelige gevolgen daarvan begon te ondergaan. 



