kolonie bedekken, in plaats van de talrijke, zeer kleine, overal in de 

 mesogloea van schors en polypen liggende kalklichaampjes der meeste 

 Gorgoniden. 



Bij enkele Primnoideeën en wel speciaal bij primitieve soorten, zooals 

 Primnoides, PrimnoeUa en Caligorgia ventilahrum, komen nog kleine 

 onregelmatig gevormde scleriten in de diepte onder het schubkeed voor. 

 Door vergelijking van kleine en groote schubben blijkt, dat in hun eer- 

 sten aanleg de schubben vrij dikke, onregelmatig knobbel ige kalklichaampjes 

 zijn, geheel gelijk aan de zoo juist vermelde dieper liggende scleriten 

 der schors. Bij hun verderen groei ontstaat aan hun eene zijde een 

 platte, steeds eenigszins naar het oppervlak der schors gekeerde uit- 

 groeiing, welk schubvormig gedeelte meer en meer op den voorgrond 

 gaat treden tegenover het oorspronkelijke, dikke, knobbelige deel. De 

 groote schubben vertoonen dan ook nog alle een onregelmatig ingesne- 

 den diepen rand in de nabijheid waarvan nog de nucleus, het aan de 

 daarvan uitstralende streepen herkenbare centrum der sclerite, ligt. 

 Daarentegen is de vrij tusschen do andere schubben uitstekende rand 

 van het dunne schubvormige deel gaaf. 



Wanneer men nu bedenkt, dat de meeste Alcyonaria kleine knobbelige 

 kalkspicula bezitten, is het wel waarschijnlijk, dat de bij de genoemde 

 vormen voorkomende onregelmatig gevormde kalklichaampjes nog een 

 rest van een dergelijk scleritenkleed zijn en dat het schubkleed uit de 

 meest oppervlakkige dezer scleriten ontstaan is door eene omvorming, 

 zooals de groei der schubben nu nog aangeeft. 



Slechts een enkele Primnoide, namelijk Primnoides, vertoont een uit 

 talrijke middelmatig groote schubben bestaand kleed van scleriten op de 

 polypen, waarbij het aantal der schubben met den ouderdom der polypen 

 steeds toeneemt. Bij alle andere Primnoideeën liggen de vrij groote tot 

 zeer groote schubben op de polypen in een bepaald aanta! in regelmatige 

 langsreeksen. Oorspronkelijk waren er zeker 8 van deze reeksen, septaai 

 gelegen. De 8 distale schubben bogen zich bij contractie der polypen over 

 de mondzijde en de tentakels heen en bedekten die; zij vormden het 

 operculum, waarvan de schubben meestal duidelijk van de gewone romp- 

 schubben der polypen verschillen. 



Bij een geheele reeks van vormen leggen de gecontraheerde polypen 

 zich steeds met eene bepaalde zijde tegen de takken aan. Die zijde ver- 

 liest grootendeels haar schubkleed, waarbij van '2, 4 of 6 der acht lang- 

 reeksen van schubben er maar enkele aan de basis van het operculum 

 overblijven. Slechts de 2 van de tak verst verwijderde reeksen zijn bij 

 een aantal vormen nog goed ontwikkeld en hun sterk verbreede schubben 

 bedekken ook de zijden der polypen in plaats van de verdwenen reeksen. 

 Zoo vindt men zelfs vormen met slechts 3 paren van groote schubben op 

 den polyprorap en als eindtoestand bij de soorten van het geslacht Caij//)- 

 trophora slechts '2 paren, die nog elk versmolten zijn en een vasten 

 kalkring om den polyp heen vormen. Spreker liet ter toelichting eenige 

 teekeningen rondgaan, benevens sommige der eigenaardigste vormen uit 

 het Siboga-materiaal, waaraan hij nog enkele nadere opmerkingen vast- 

 knoopte. 



De Heer Loman laat afbeeldingen rondgaan van Anoplodactylus in- 

 signis van de Bermuda-eilanden, die op de koloniën van Cbelia margi- 

 nata AUman leeft. Lichaam en pooten dezer Fycnogonide zijn helder 

 rood en geel geringd en vertoonen eene frappante gelijkenis met de 



