staan in (\e makromeren, die daaromheen langzamerhand epitheliaal 

 zich gaan rangschikken ; het andere, de dorsale insluiping van Lwoff of 

 de notogenese van Hubrecht, is een invaginatie van mikroraeren even 

 onder den aequator, die dus de zoogenaamde oerdarm der oudere auteurs, 

 met name de Hertvi^igs, vormt Zij vertoont zich meestal iets vroeger als 

 de bovengenoemde splijtingsholte. Na eenigen tijd breken de beide holten 

 in elkaar door, de mikromeren maken dan een betrekkelijk klein deel der 

 dorsale vpand uit. In hoeverre zij alleen materiaal voor raesoderm- en 

 chorda- vorming leveren, en de darmbekleeding alleen uit makromeren 

 zou worden geformeerd, heeft spreker nog niet nagegaan, 



Het merkwaardige van dit geval was z. i. dat er een zoo duidelijke 

 scheiding waar te nemen is tusschen de klievingsholte en de schizogene 

 darmholte, waar bij vele Amphibiën opgegeven wordt, dat de oerdarm 

 (dorsale invaginatie) in de klievingsholte doorbreekt, waarvan dan pas 

 later een deel door inwoekerende makromeren afgescheiden wordt. Spr. 

 meende, dat een dergelijke ontwikkelingswijze, zoo deze opgaven juist 

 zijn, als secundair moet worden opgevat en dus af te leiden is van de 

 hier besprokene, een epibolische gastrulatie met door splijting ontstaande 

 gastraalholte. Zooals met de loupe gemakkelijk aan de gedemonstreerde 

 praeparaten kon gevolgd worden, verdringt de splijtholte in de dorsale 

 mediaanlijn de klievingsholte, zoodat deze tot 2 zijdelingsche zakjes be- 

 perkt wordt, die vóór en achter met elkaar in verband blijven. Spr. meent 

 uit de figuren van verschillende schrijvers (spec. Goette) op te maken, 

 dat bij andere holoblastische eieren zich dergelijke verschijnselen voordoen 

 en hoopt dit bij Rana, Triton en Petromyzon te kunnen nagaan. Over 

 dit laatste object vraagt hij inlichtingen aan de vergadering, waarop 

 Dr. Loman en Prof. v. Wijhe hem aanwijzingen geven, op welke wijze 

 Petromyzon-eieren kunnen verkregen worden. 



Üe Heer Loiuan spreekt over huidsecreet bij Arachniden. Zoo algemeen 

 als deze afscheidingen zijn bij Insecten en Myriapoden, zoo zeldzaam wordt 

 er bij Spinnen gewag van gemaakt. Spr. herinnert o. a. : aan het huid- 

 secreet bij de Troguliden ; badend in hun kleverig zweet, als het ware, 

 kruipen zij onder zand en vuil, dat nu aan lichaam en ledematen blijft 

 plakken, en hen aldus met eene beschermende laag overdekt. 



Van gansch anderen aard evenwel is de gekleurde stof, die Spr. aantrof 

 op de oppervlakte van eenige soorten van Gagrella, een zeer soortenrijk 

 geslacht onder de Opüioniden van Zuid- en Oost-Azië. Afbeeldingen en 

 praeparaten ervan worden aan de vergadering vertoond. Ofschoon het feit 

 van de aanwezigheid dezer stof aan de systematici genoeg bekend was, 

 getuige namen als: vestita, albicoxa, nivea, variegata, etc, is het Spr. 

 eerst onlangs gelukt de meening van Prof. Weber, dat het huidsecreet 

 zou zijn, aan doorsneden te bevestigen. Welke de biologische beteekenis 

 is van dit, naar het schijnt, onder Arachniden zeer zeldzame huidsecreet, 

 dat aan de werking van sterke zuren en basen geruimen tijd weerstand 

 biedt, is, zonder betere kennis der levensomstandigheden van Gagrella, 

 niet uit te maken. 



De Heer van Breemen deed een mededeeling over inlandsche Cope- 

 poden. Het was hem tot dusver gelukt van het geslacht Diaptomits drie 

 soorten in onze wateren aan te treffen, nl. Diaptomus castor, -coerideus 

 en -gracilis-^ vooral de beide laatsten kwamen op verscheidene plaatsen 



