n 



.ilikktM'. IK' iiallis4ulecellen zyn iets meer (.'cstrckt, en ligffi'ii in twee 

 .lii^rn. In het /.\viun|)iireni-hym 7.'\]u de luchtpin^cn niindrr ontwik- 

 .keld diin in een ^'e/.»)nd l»Iud. De blad>:r(wnk«irr«-Is /[jn tulrjjker, 

 ,^'rooter «'Il diep j^ekleiird. De Jod-reaktie wyst rijkeljjk «tijfsel uiin. 

 .I>e licht»' j,'iMlt'i'lt*'n van het zieke l>la«l /ijn merkhaar ihunuT dan 

 ,van een normaal Idad, en natunrlijk veel dunn«'r (hm cle donken* 

 .partijen. De verlioudin^ is ongeveer als 3:4, miuir kan wiiar>w;hyn- 

 .Ijjk varieeren niet df f,'raad van d«' ziekte. De pallisadf-iellen zjjn 

 .korter en l»reeder dan dezelfde irllen, niet alleen van de donki-ri' 

 .partijen, maar ook van een ^^ezond hiad. Zf zjjn hjj de jonge zieke 

 .Maden steeds shriitd in één laa^,' gflej^en ; later kun liier en djuir 

 .een dw.irswand gevormd wordiMi. De hladgroi-nkorreU zijn gering 

 .in aantal, blc«'ker en niimler dan in de groene gediM-lti-n van het 



lil. lil |''r i- vvi'iiiii' /ftiMiwl. iii i'lk geVal in di- iiiii'i' Iil.i'ii'li." 



m; iii;>.Mi:iTKLi.iKiii;ii» van dk mozaii:kzii:kti:. 



De i»e«inicttelijklK'id i.s zeer groot. Ofschoon wij de eigenlijke natuur 

 van ilt' infektiestof niet kenut-n, komt die tocdi in vele opzichten 

 ovi-rcen niet de aller gi'vaarlijkstr Ijaktt'rien. Ken inspuiting van 

 iMikeh' druppel- sap van een mozaiekzicke plant in een gezonde 

 brengt niet zekerheid de zifkte ium deze over in den loop van één 

 tot twee weken, (de kortstf waargenomen incubatietyd 'm ö dagen). 

 Doet men zelfs niets anders, rian een stukje ziek Idad een beetje 

 met de hand te wrijven en daarna een gezonde plant aan te pakken, 

 dan zal deze in vele gevallen binnen enkele weken ziek worden. 



Daar ile infektiestof steeds binnen in de cellen zit. kan de ziekte 

 zit h niet ,van zelf" verspreitlen van de eene plant op de andere. 

 Er ii* steeds een bemiddelaar noodig voor liet overbrengen van de 

 vinis. Hiervoor komen in aanmerking in de hoofdzaak: de koelies 

 en de liladluizen, in dit opzi<ht dus de grootste en de kleinste vijand 

 van de tabaksplant. 



De koelies hebben ecu bijzonder goede gelegenheid om de ziekte 

 van «Ie eene plant naar «ie andere verder te brengen by het ver- 

 spei-neu van de bibit op de zaadbedden. Volgens onderzoekingen van 

 liunger doet deze werkzaamheid heel veel kwaal in Deli. dcMtrdat 

 de verspreiding van ile niozaiekziekte op deze wyze sterk in den 

 hand gewerkt wordt. In de Vorst«'nland«'n wordt het vei"speenen van 

 bibit op de za^ulbedden silecht» weinig t«.)egepa.st, diuir n>eu t'ene 



