De pas uit liet ei ^'ekntiK'ii RIPS is oiijf^veer 1 mm. lang cu zeer 

 sterk bfliaanl. Elk Iiaartjr /it op oen klein zwart tippeltje (zie plaat 

 'M, i]'^. I en plaat :59). IJiJ de groote rupsen is de Itcharing zeer 

 dun ; 7.ÓÓ dun, dat deze larven, in tegenstelling met de rupsen van 

 Chloridea, voor het hloote oog haarloos schijnen. Tegen liet lirlit 

 gezien kunnen deze twee rupsensoorten daardoor zeer gemakkelijk 

 van elkaar onderscheiden worden. 



De kleur van de Prodenia-rupsen is zeer uit elkaar lo(i[i('nd. De 

 hoofdtypes zien er als volgt uit: 



1. de kleine rupsen zijn gewoonlijk lichter van kleur dan de oudere. 



De grondkleur bij deze is meestal geel-groen met 5 wit-geele 

 streepen over langs. Op het vierde en elfde segment vindt men 

 steeds grootere zwarte iitckkeii (/ie plaat 'M, tig. 2). 



2. worden de rupsen grooter, dan varieert de kleur zeer sterk. Als 



voorbeeld van een zeer licht type wordt de op plaat 37, tig. 3, 

 afgebeelde rups genoemd : de grondkleur is vuil-geel-groen, met 

 door een loupe duidelijk zichtbare, zeer fijne witte en zwarte lijntjes, 

 waardoor de grondkleur overal fijn gemarmerd wordt. Langs den 

 rug loopen drie geele lijneu, en op elke zijde, vlak onder de stig- 

 mata (ademgateu) eeu iets breedere streep, waarvan het onderste 

 gedeelte witachtig is, en het bovenste gedeelte geel. Onder elk 

 stigma, op de grens van de geel-witte streep zit een kleine oranje 

 vlek. Langs elke zijde vindt men twee rijen zwarte plekken : één 

 rij vlak boven de stigmata en boven de breede geel-witte streep, 

 en één rij (van halve-maan-vormige plekken) Iioveu de onderste 

 van de drie rug-streepen. De meeste plekken zijn klein; maar 

 op segment 4 zijn twee plekken van de onderste en van de bovenste 

 rij grooter dan de andere zwarte plekken, en meer uitvloeiende, 

 zoodat een groote dubbelplek gevormd wordt op dit segment. Op 

 segment 11 is de bovenplek opvallend groot. 



3. plaat 37, tig. 4 geeft eeu iets donkerder type weer, waarvan de 



streepen meer geelachtig zijn, gemengd met oranje of oker. De 

 zwarte plekken in de onderste rij zijn iets grooter dan bij het 

 vorige type en verbonden in een donkergroene band; de oranje 

 plekken zijn meer oker. Dit type heeft een zekere gelijkenis met 

 het 3''"^ type van de beschreven Chloridea-larve (zie blz. S2), waar- 

 van ze echter gemakkelijk te herkennen is T door de zeer spaar- 

 zame beharing, en 2' door de duidelijke zwarte ])lekken op het 

 vierde en elfde segment. 



