1 •_'<; 



I ».■ wijfjt'' heliben ^een h?fjl)oor, zooals de Oangsirs t-n di' Djan- 

 kriks. I)e ItMi^tc vuii lu't liclmani is by di> meeste excinphiren ca. 

 H Cttn. I)f iiiimiiftjcN viiii (Ir. Iiir'iit.i kiitiiifii i-i hfer u'nmtrr wor- 

 den, tot 4 Cttn. 



IV' jtiup' fxernplarcii (/ie jiLuit "m», ti>;. ;t iijkfii iii vnrtii eii iiit«'rlijk 

 ()|) d<' volwassen iiisektoti ; allfeii ln'bl>eii ze ^eeii vleu^iels, of in litiii 

 laatste ollt\vikkelitl^sstallia lieel kleine, rudimentaire vleugels. 



De andjing tanuh's zyn beslist nachtdieren. Over dag ziet nien ze 

 nooit; dan houden ze zich schuil in de aarde. Eerst 's avonds vliegen 

 «Ie wijtjes rond, en worden dan dikwijls iumgelokt door het licht in 

 de huizen. Hier Inctjien /.<• d.in met groote vlugheid over de vloer. 



>• Il Ahi; .\.\N* I)K TAHAK. 



Het meest worden <ie amljing tanah's ;,'evree>d als tabaksvijanden 

 door hun omwoelen van den grond op de kweekbedden. Ze vormen 

 lange gangen, en waar deze de jonge bibit raken, worden de plantjes 

 omver gestoten. In 't bij/onder kutmen ze op deze wijze veel kwaad 

 doen. zoo lang de bildt heel klein is. 



.Mgemeen wordt aangen«)men, dat ze geen direkte schade aan de 

 tabak doen door aanvreten; dit is echter verkeerd. In den nacht 

 komen ze naar boven, en dan hebben ze de onhebbelijkheid de jonge 

 tiiliaksjilantjes door te knagen vlak boven ilen grond, zonder echter 

 verder van de plant iets te eten (zie phiat •*»I). De heele poepoes 

 ligt dan dwars over den L'rond heen, en de plant gaat natuurlijk 

 dood. Hoe veel soelamans op de/e wijze ingelx)et moeten worden is 

 niet te zeggen. In eenige kultuurproeven met deze insekt»'n in het 

 laboratorium van het IVoefsUition. hadden ze dadelijk den eerste 

 nacht eenige plantjes op deze wijze mishandidd. 



Wegvangen is het eenige bestrijdingsmiddel. Dit wordt op de /.aad- 

 bedilen vergemakkelijkt doordat de gangetjes dikwijls aan de opper- 

 \l;iktf t«' hfiki-niKMi zijn. 



