111-:T ÏAllAKSAALï.II-:. 



lli:Ti:iJnl>i:i;A I{.\l>I(Iin|,A. dreef. 



l)t' iuiltji'>*-/.ii'kt(' wunlt veroor/iiakt (U>or ««en lu-el kli-ine Ni-mutoile: 

 Ht'teiodt'ni riulicicolu, «lie Itjj vcrsiliillriidr |)l;int«'n, o. ,i. I»ij tul)iik 

 o|) (Ie Wditek'n kK'ineir of j^ruotere, zulfü tot erwtengruotte uitgroeiend»' 

 gullen vortnt (/.ie |(laiit 59). Terwyl de jongere aaltjes niet allt-en 

 gfvontlen worden in zulkr gallen, maar o<'k vrjj levend in d«* aarde, 

 knnu'n lil' oude, vol\v;u'«s«'ne Heterodt-ra uitsluitend voor in de knol- 

 len op ile wortelen. Hier levrn en ontwikkelen ze zich ; liier is de 

 pliu\ts van hun doen en laten: hier vindt men de slanke mannetje», 

 en hier liggen de plompe, zakvormige geslachtj<rijpe wijljejs. 



BKSCnUlJMNC KN lUOlAXMK. 



He KIKIUIX woiili'ii L'evonnd in een aantal van er-nige hond«Tden 



in het rijpe WMF.IK, «lat 

 ten slotte volkomen zak- 

 vormig wordt (zie Fig. :i.'») 

 en niets meer gelijkt op 

 een aal. Naar mate de 

 eieren rij|)en, schuift het 

 wijlje ze uit tezamen met 

 een slijmachtige sulistanse, 

 Wiumloor er l)|j het achter- 

 einde van het wijfje een 

 soort .eier/jik" gevormd 

 wordt. Deeieri'DZÜnslecht.s 

 0,U7ó mm lang, zoodat ze 



r>n. Si é. JoDR wijijf .» it«(.rod<r.r.jieieDi.. Hrt liekM» "''"* /i'-litliaar zijn v<x)r het 

 b*..Dt »., ,r „..,. v.r„o„. ../, (,Mr N.*t,. ongewaiM.nde oog. 



krad. Vr^tool :•;, ...r lli«i) j.),.,, ,.|,|{e| WÜQc kaïl 



zeker een piuir hondenl eieren leggen, wiuiniit even zrw vele, slecht.'* 



