ONDERZOEKINGEN OVER SPHAEROPLEA ANNULINA Ag. 27 



spheeren veel kleiner dan die der cel geworden, en vaak ziet men ze dan ook 

 naar elkander toerukken en zich in eene dubbele rij plaatsen, zoodat een ge- 

 deelte van het oügonium ledig wordt. 



De beschreven veranderingen, die in zeer korten tijd verloopen, hebben plaats 

 terzelfder tijd waarop in eene aangrenzende cel de spermatozoïden zich vormen. 

 In het Oügonium zijn nu ook de vroeger genoemde kleine openingen in den ci- 

 linderwand ontstaan, en er is alzoo gelegenheid tot bevruchting der eicellen. 



Bevruchting. 



Deze geschiedt, op de wijze zooals boven bl. 7 beschreven is, door indringing 

 der spermatozoïden in het oögonium en door hunne vereeniging met de oösphee- 

 ren. Ik zal daaromtrent thans in geene nadere bijzonderheden treden, na al 

 wat CoHN daarvan reeds gezegd heeft. Zoo dikwijls ik dit aantrekkelijk schouw- 

 spel heb gezien, heb ik de beschrijving van CoiiN geheel bevestigd gevonden. 

 Maar, evenmin als aan Cohn, Heixkicher en Kny, is het mij gelukt, om de 

 vereeniging van spermatozoïd en oöspheer onmidilellijk waar te nemen. Toch 

 geloof ik die te mogen aannemen, want spoedig na de bevruchting, wanneer 

 de oöspheer zich met een dunnen wand omgeeft en tot oöspoor wordt, is er 

 van de spermatozoïden niets meer te zien en het öogonium bevat dan niets 

 anders dan een zeker aantal oösporen, terwijl aan een vreder uittreden der 

 spermatozoïden uit het oögonium, door niemand waargenomen, wel niet te den- 

 ken valt. 



Het vermoeden, in mijne voorloopige mededeeling geuit, dat de oöspheei'cn, 

 bij ontbreken van de bevruchting, zich ook parthenogenetisch zouden kunnen 

 ontwikkelen, heeft zich bij nader onderzoek niet bevestigd. 



Celkernen. 



Er blijft mij over, de vraag te bespreken of bij Sphaeroplea kernen voorko- 

 men. In het voorafgaande heb ik opzettelijk daarvan niet gesproken, omdat 

 ik dit onderwerp liever in zijn geheel wilde behandelen, en ik thans beter de 

 gelegenheid heb, onder verwijzing naar het vroeger medegedeelde, de verschil- 

 lenle phasen van ontwikkeling van Sphaeroplea daarbij in het oog te houden, 

 zonder genoodzaakt te zijn, door vermelding van andere bijzonderheden het 

 overzicht te storen. Ook knoopt zich aan dit onderwerp voor mij de persoon- 



