28 ONDEKZOEKIiNGEN OVER SPIIAEROPLEA ANNULINA. Ag. 



lijke plicht, om de juistheid eener waarneming van Heinricher te erkennen, 

 die van de vroeger door mij gegeven voorstelling afwijkt. 



CoHN en zijne voorgangers Freseniüs *) en Cienskowski f) spreken niet 

 van kernen bij Sphaeroplea, en evenmin Alex. Buaun, waar hij in zijn klassiek 

 werk : die Verjüngiüifj in der Natiir §), bij de behandeling der verschillende 

 wijzen van celdeeling en celvermenigvuldiging, ook de vorming der sporen van 

 Sphaeroplea in bijzonderheden vermeldt. In dien tij 1 was onze kennis van 

 het voorkomen en de beteekenis der celkernen veel geringer dan thans, en men 

 kon niet beschikken over de voortreffelijke optische hulpmiddelen van de tegen- 

 woordige dagen; de methode van verharding en kleuring, welke tot zoo verras- 

 sende uitkomsten heeft geleid, was onbekend, zoodat het niet te verwonderen 

 is, dat men geen kernen bij ons Algengeslacht heeft gevonden. 



Doch ook ik was aanvankelijk niet gelukkiger. Hoewel bij mijn eerste on- 

 derzoek de eigenaardige dwarsbalken en de verschijnselen der fructificatie bij 

 Sphaeroplea meer mijne aandacht getrokken hadden dan de vraag, of in de cellen 

 ook kernen bevat waren, zoo verzuimde ik toch niet, ook hiernaar te zoeken. Naar 

 het voorschrift van Strasburger in chroomzuur van 1% vier uren lang gelegde 

 en daarna met gedestilleerd water herhaaldelijk uitgespoelde draden van Sphae- 

 roplea, die geheel kleurloos waren geworden, en overigens uitmuntend materiaal 

 opleverden voor onderzoek, werden met verschillende kleurmiddelen, z. o. kar- 

 mijnoplossing, cochenille-aluin, haematosyline, eosine, rosauilin-acetaat behan- 

 deld, maar zonder succes. Wel vertoonden zich de bekende verschillen tusschen 

 de microsomen in het plasma en het hj^aloplasma, waarvan de eerste de kleui- 

 stof in zich concentreerden en het laatste kleurloos bleef; wel zag ik ook de 

 pyrenoïiJen der chromatophoren dan meer dan minder gekleurd, maar met ze- 

 kerheid kon ik geen celkernen in de cellen ontdekken, zoodat ik in mijne vooi- 

 loopige mededeeling in de zitting der Akadcmie van den 26 Mei 1883 meende 

 te mogen zeggen, dat in Sphaeroplea geen kernen worden gevonden. 



Niet beter g'ng het later Kny **), die verkhiarde met pikrinzunr-nigrosine 

 geene bevredigende uitkomsten verkregen te hebben en in de onzekerheid dien- 

 aangaande op zijne voortreffelijke „Wandtafeln" ook geene kernen heeft af- 

 gebeeld, niettegenstaande Heinricher reeds het tegendeel had beweerd en door 

 figuren toegelicht. 



•) Bot. Zeit. 1851. p. 241 sqq. Wat FreseniüS pag. 209 in zijne fig. 31 als kernblaasje aan- 

 duidt, schijnt mij toe, geen celkern te zijn. 

 t) Bol. Zeit. 1855. p. 777. sqq. 

 §) pp. 176 en 289. 

 ••) II. p. 26] Noot. 



