ONDERZOEKINGEN OVEE SPHAEEOPLEA ANNÜLINA Ag. 29 



Deze, wiens oiiflerzoek, gelijk boven gezegd (bl. 4) weinige maanden na mijne 

 mededeeling het lielit zag, beweert, dat bij Sphaeroplea de kernen bijzonder 

 gemakkelijk ziclitbaar te maken zijn. Zoowel met alcoholmateriaal als met in 

 osmiumzuur van 1° q of in pikrinzuur verharde voorwerpen kon hij door hae- 

 matoxyline of pikrokarmijn goede kernkleuringen verkrijgen. In verschillende 

 stadiën van ontwikkeling van Sphaeroplea beeldt hij, hoewel in eenigszins ge- 

 brekkige en onvolledige figuren, de plaats en het aantal der door hem gevonden 

 kernen af. In eene noot, waarin hij mijne uitkomst bestrijdt *), wijst hij er 

 bovendien op, dat zijne kernen geen pyrenoiden, d. i. niet de centra van amy- 

 lumkogels zijn, maar dat hij, hoewel op deze laatsten niet bijzonder acht gevende, 

 meende, dut zij bij Sphaeroplea toch ook voorkomen. 



Ik behoef wel niet te zeggen, dat deze uitkomst nieuw onderzoek van mijne 

 zijde noodig maakte. Al had uiijne ervaring mij ook geleerd, dat Heinricher's 

 uitspraak, dat bij Sphaeroplea de kernen bijzonder gemakkelijk zichtbaar te 

 maken zijn, niet juist was, ik wist uit vroeger ondervinding, dat het brengen 

 der kernen in een toestand, waarin zij en zij alleen de kleurstof opnemen of 

 bij uitspoeling vasthouden, vaak van omstandigheden afhangt, die men niet 

 altijd kan doorzien, zoodat Strasburger, eene autoriteit op dit gebied, terecht 

 verklaart: „es kommt nur zu haufig vor, dass eine sonst bewahrte Tinction 

 aus unbekanuten Gründen versagt, daher niemals auf einen vereinzelten Fall hin 

 ein Schluss zu basiren ist". f) 



Daarom werden met een deel van het eerst ontvangen materiaal, zoowel als 

 met nieuwe zygoteu, door de welwillendheid van Prof. Leitgeb later uit Griiz 

 ontvangen, nieuwe kuituren aangelegd (cf. boven bl. 9) en werd dit meer dan 

 eens, en zelfs, tot toetsing van enkele twijfelachtige punten, nog in het afge- 

 loopen najaar herhaald, zoodat ik voldoende materiaal van verschillenden leeftijd 

 bezat. Dit materiaal werd zoowel in verschen staat, als gehard onderzocht. In 

 de levende draden kon ik nimmer, later zoo min als vroeger, kernen ontdekken. 

 Verharding had plaats in alcohol, in chroomzuur van lo/o, waarin de planten vier 

 uren vertoefden ea in geconcentreerd pikrinzuur, waarin zij meestal een etmaal, 

 soms iets langer bleven. In de beide laatste gevallen werd herhaaldelijk met 

 veel gedestilleerd water uitgespoeld, daarna werden de praeparaten enkele dagen 

 in water uitgeweekt, zoodat elk spoor van vrij zuur verdwenen was, waarop de 

 aldus geharde voorwerpen tot nader onderzoek bewaard bleven in het door 

 Strasburger aanbevolen mengsel van 1 deel alcohol, 1 deel glycerine en 8 



*) 11. pag. 438. 



f) Bas botanische Practimtni. pag. 330. 



