30 ONDERZOEKINGEN OVER SPHAEROPLEA ANNÜLINA Aa. 



deelen gedestilleerd water. Een enkele maal heb ik, om schimmelvorming te 

 voorkomen, daarbij een enkelen droppel carbolzuur gevoegd, maar dit later 

 nagelaten, toen mij bleek, dat dit voor de latere kleuring soms minder voor- 

 deelig was. Bij behandeling met cliroomzuur werden de groene draden, even 

 als na plaatsing in alcohol, volkomen ontkleurd ; bij gebruik van pikrinzuur 

 hadden zij soms nog een geelachtig groenen tint behouden, die eerst na langer 

 verblijf in het zuur, of na latere plaatsing in chroomzuur verdween. De inhoud 

 der aldus behandelde cellen was weinig of niet samengetrokken, en plasmadra- 

 den, zoowel als de binnen het plasma voorkomende (nu ontkleurde) chromato- 

 phoren met amylumring en pyrenoïJ waren zeer scherp geteekend. 



Dit materiaal werd met verschillende kleurmiddelen behandeld, waarvan ten 

 slotte pikrokarmijn, waterige haematoxyline-oplossing en Beale's karmijn de 

 beste uitkomsten gaven; het tweede bepaaldelijk, wanneer het eenigen tijd aan 

 de lucht gestaan had en ten deele in haematëiuammoniak veranderd was. Met 

 allen vond ik in de cellen van Sphaeroplea een groot aantal zeer kleine kernen, 

 dikwijls veel meer dan Heinricher aangeeft. 



In pikrokarmijn waren de kernen geelrood gekleurd (zie fig. 12) en het 

 overige plasma kleurloos, in haematoxyline waren zij blauw. In het laatste 

 geval kwam de kleuring dikwijls eerst 24 uren, nadat de praeparaten in het 

 kleurmiddel eenigen tijd vertoefd hadden en daarna uitgewasschen waren, goed 

 voor den dag. Na kleuring zoowel met pikrokarmijn als met haematoxyline 

 werden de praeparaten in het bovengenoemde mengsel van alcohol, glycerine en 

 water of wel in verdunde glycerine bewaard, waarin zij zich zeer goed hielden. 

 Sommigen daarvan, thans reeds meer dan twee jaren oud, zijn nog in geenen 

 deele verbleekt. De in pikrinzuur geharde voorwerpen bleken voor beide kleur- 

 middelen goed geschikt te zijn ; die, welke in chroomzuur gehard waren, namen 

 wel haematoxyline, maar pikrokarmijn niet altijd even goed op. Daarentegen 

 vond ik het methylgroen, dat anders voor kleuring van kernen zulke goede 

 diensten bewijst, voor Sphaeroplea ongeschikt. De kleurstof werd weinig of niet 

 opgenomen. 



In den laatsten tijd heb ik vooral met voordeel gebruik gemaakt van beale's 

 karmijn, waarin de voorwerpen eenige dagen vertoefden, eu dan in water wer- 

 den uitgespoeld, om in het genoemde mengsel van glycerine, alcohol en water 

 bewaard te blijven, hetgeen, aan de lucht liggende, langzamerhand in bij den 

 gewonen toestand der lucht met water verzadigde glycerine veranderde, en 

 waarbij geen contractie van den inhoud plaats had. In dit beale's karmijn 

 werden de kernen karmijnrood met nog donkerder tint der nucleoli of der micro- 

 somen in de kern. Bij eenigszins intensieve kleuring werden ook de pyrenoïden 



