32 ONDERZOEKINGEN OVER SPHAEROPLEA ANNULINA Ag. 



Eindelijk nog deze opmerking : wil men de kernen in de verschillende sta- 

 diën bij Sphaeroplea goed leeren kennen, dan moet men gebruik maken van 

 zeer sterke vergrootingen, want zij zijn uiterst klein. Ik heb dan ook daarvoor 

 in den laatsten tijd steeds bij voorkeur objectieven met homogeene inmersie, 

 bepaaldelijk Zeiss Vis gekozen, en met groot voordeel heb ik ook gebruik ge- 

 maakt van de nieuwe apochromatische objectieven uit die beroemde werkplaats 

 afkomstig, waarvan de groote openingshoek en de zuiverheid der kleurbeelden 

 bij deze onderzoekingen mij van groote waarde waren. 



De langs genoemde wegen verkregen uitkomsten zijn de volgende: 



In de zeer jonge plantjes, die pas den s|)oelvorm hadden aangenomen, vond 

 ik ééne celkern in het midden gelegen, rond van vorm met een duidelijken nu- 

 cleolus, ter wederzijde van de kern zag men een chromatophoor in de lengteas 

 van het voorwerp (zie fig. 1) ; een iets grooter plantje vertoonde twee dergelijke 

 kernen op gelijken afstand van het midden gelegen (fig. 2); een dergelijk voor- 

 werp, ruim tweemaal zoo lang als het laatstgenoemde en ook iets dikker in 

 het midden, had vier kernen, waarvan er twee iets kleiner dan de beide andere 

 en dicht bij elkander gelegen, vermoedelijk eerst kort te voren door deeling 

 eener moederkern waren ontstaan (fig. 3) ; in dit plantje vond ik, behalve olie- 

 droppeltjes, die in alle jonge voorwerpen in grooter of kleiner aantal voorkwa- 

 men, vier chromatophoren met duidelijke amylumringen om de pyrenoïden. 

 Hier zag men reeds, wat in de oudere planten veelvuldig wordt aangetroffen, 

 de kernen in de onmiddellijke nabijheid der chromatophoren. Ik kan dus be- 

 vestigen, wat Heinricheb ten opzichte van de aanwezigheid en het getal der 

 kernen in zeer jeugdige voorwerpen heeft medegedeeld (11. p. 448). Evenmin 

 als hij, heb ik directe deeling der kernen kunnen waarnemen, maar wel zag ik 

 vaak, ook in oudere voorwerpen, twee kernen van iets geringer grootte, zeer 

 dicht bij elkander liggen, waar op dergelijke plaatsen er elders slechts één voor- 

 kwam, tevens beide min of meer aan de naar elkander toegekeerde zijde afge- 

 plat. Verder vond ik herhaaldelijk kernen van eenigszins verlengden vorm met 

 twee nucleoli (fig. 6 a en c), hetgeen als het begin van deeling te beschouwen is, 

 zoodat ik er niet aan twijfel, of de kernen bij Sphaeroplea vermeerderen zich door 

 deeling in den regel in twee dochterkernen. 



Wanneer de draden van Sphaeroplea voortgaan met groeien en de ringen in 

 aantal toenemen, waarbij ook de chromatophoren, op de wijze zooals Schmitz 

 in zijn voortreffelijk werk: Die Chromatophoren der Algen, p. 90 sqq. heeft 

 uiteengezet, zich deelen en vermenigvuldigen, ziet men ook het aantal celkernen 

 toenemen. Gewoonlijk liggen er van deze twee k drie in eiken ring, meestal 

 in de onmiddellijke nabijheid der met amylumkogels omgeven pyrenoïden, en dik- 



