6 DE EMBRYONALE ONTWIKKELING VAN DE 



De lengte-as van liet embryo is, evenals in figuur 2, evenwijdig aan de lengte-as 

 van het geheele ei. Kupffer's blaas is nog aanwezig en blijft nog waarneembaar 

 tot op den derden dag. (Zie fig. 5). Herhaaldelijk, doch niet constant, nam 

 ik waar, dat er een klein, rond, kristallijn concrement in het lumen van Kup- 

 ffee's blaas gelegen was (Fig. 3 a.), iets wat ik vroeger een enkele maal bij 

 Belone embryonen waarnam : soms maakt het langzaam roteerende bewegingen, 

 als werd het door een vloeistofstroom medegevoerd. Het aantal mesoblastische 

 somieten is in dit stadium geklommen tot 20 en meer. Slechts zeer weinig 

 amoeboïde cellen zijn op den dojer waarneembaar. 



Op den avond van den tweeden dag bemerkt men reeds den aanleg van het 

 hart (Figuur 4. h.). Oog en oor zijn meer gedifferentieerd: lens en otolithen 

 zijn opgetreden. De staart is iu lengte toegenomen. Het getal der mesoblastische 

 semieten, thans reeds als myotomen te beschouwen, is sterk vermeerderd. 



Bij het begin van den derden dag na de bevruchting vindt men het embryo 

 nog meer in lengte en omvang toegenomen. De staart slaat zich reeds een 

 belangrijk einde om den dojer heen (Fig. 5 «.). 



Vergelijken wij het ansjovisembryo in dit stadium met daaraan beantwoor- 

 dende embryonen van andere pelagische eieren, dan treft het ons, dat er nog 

 geen spoor van pigment is waar te nemen, terwijl men meestal bij andere 

 visschen in dit stadium reeds talrijke pigment-cellen zoowel in het embryo als 

 op den dojer aantreft. 



Het hart (Fig. 5 a. h.) functioneert reeds als zoodanig. Het bestaat hier, 

 evenals het hart van alle door mij onderzochte pelagische embryonen, uit een 

 gekromde buis, waarvan slechts het arterieele (achterste) einde direct met het 

 embryo samenhangt, de wijde veneuse opening mondt aan de linkerzijde onder 

 den kop van het embryo uit in de holte, die openblijft tusschen den dojer en 

 de daarom heen gegroeide kiembladen: deze holte is te beschouwen als 

 een derivaat der klievingsholte. De wand van het hart bestaat uit een 

 buitenste, uit polygonale celletjes opgebouwde laag, welke door fijne pro- 

 soplasmadraden samenhangt met de veel dunnere binnenste laag. Het liart 

 contraheert zich reeds regelmatig iu dier voege, dat de contractie van het 

 voorste (veneuse) naar het achterste (arterieele) einde van de hartbuis verloopt. 



Ook de bloedvaten komen overeen met hetgeen bij andere beenvisschen wordt 

 waargenomen. * Men vindt namelijk in dit stadium twee bloedvaatstakken, die 

 bij het arterieele einde van het hart ontspringen, zich gedeeltelijk om de chorda 



Vergc-lijk K. F. Wenckebach. l.c. Figuur 11, 19 enz. 



