ANSJOVIS (EUGRAULIS ENCKASICHOLUS). 9 



(Ie zintuigen : alles heeft een hoogeren trap van ontwikkeling bereikt. De 

 kromming aan het vooreinde der chorda dorsalis is echter weder verdwenen. 

 Bloedlichaampjes zijn nog steeds niet aanwezir/, en vau hunne oorsprong-splaats, 

 eventueel van eene intermediaire celniassa, is nog niets te bemerken. Üok pigment 

 is nog zeer sehaarscb. Merkwaaixlig e hter is het dat, teiwijl in het overige 

 lichaam van het embryo nog slechts hier eu daar pigment cellen zijn opgetreden, 

 het oog nu een zeer sterke pigment afzetting vertoont, (figuur 7. o.). 



Slaan wij ten slotte een terugblik op de embryonale ontwikkeling der ansjovis, 

 dan treffen ons vele bijzonderheden, waai'aan de eieren en zeer jonge vrijzwem- 

 mende embryonen te herkennen zijn. 



Allereerst is het ei gekenmerkt : 



Uoüf den ovalen vorm, die zeer zeldzaam is onder de pelagische eieren. Ik 

 zelf heb er slechts één waargenomen onder de talrijke pelagische eieren van 

 den golf van Napels en Agassiz en "Whitman kennen alleen het ei van Os- 

 merus, dat trouwens veel meer tot den bolvorm nadert. 



Door de segmentatie van den dojer. Terwijl de meeste pelagische eieren een 

 volkomen doorzichtigen dojer bezitten, vertoonen slechts zeer weinige species de 

 segmentatie. Ik heb te Napels niet meer dan vier, Agassiz en "Whitmax 

 hebben slechts ticee species aangetroffen, die deze bijzondei'heid vertoonen. 



Door liet ontbreken van é'n of weer oliedroppels die in vei'reweg het grootste 

 aantal der pelagische eieren in den dojer gesuspendeerd zijn. 



Door het ontbreken van jyigmentcellen op den dojer en in het embryo. 



De vrijzwemmende embryonen der eeiste vier dagen zijn te herkennen : 



Door den vorm va^i den dojer. Nooit zag ik een vischenibryo, waar de dojer 

 zoo eigenaardigen vorm had als bij Engraulis. Ook in den atlas van Agassiz 

 en Whitman vind ik geen embryo dat een dojer bezit die op een dergelijke 

 wij.-ce naar achteren spits toeloopt. Dit is dus een zeer belangrijk kenmerk. 



Door de relatieve breedte der chorda ten opzic'iite der overige deelen van 

 het embryo. 



Door het pigment, dat eerst zeer laat en schaaiaoh optreedt en alleen zich 

 sterk ontwikkelt in de oogen van het embryo van vier dagen. 



Door liet ontbreken, der bloedlichaampjes. Ook dit heb ik s'eehts zeer zelden 

 waargenomen, dat embryonen, vier dagen na het verlaten vau het ei en na 

 totale resorbtie van den dojer, nog geen bloedlichaampjes hadden. 



Door de loodrechte ombuiging van het rooreinde der chorda dorsalis, die echter 

 alleen aan embryonen te zien is, die zich tusschen den tweeden en vierden 

 dag na het uitkomen bevinden. 



Door het combineeren der boven vermelde kenmerken zal het, mijns inziens^ 



B2 



JfAlülUfK. VKÜII. DER KONINKI,. AKilHiMIK. DKKl, XXVI. 



