WATER DOOR ZANDMASSA'S STROOMT. 1 



Ad 3"^. Naar het oordeel uwer Commissie is de eenige weg, die kan leiden 

 tot de beantwoording der vraag in hoe verre eene voorgenomen inpoldering tot 

 overlast van kwelwater in de drooggelegde gronden kan leiden, die welke reeds 

 door wijlen ons medelid Stieltjes werd aanbevolen ; te weten het verzamelen 

 van gegevens omtrent doorkwelling in bestaande polders, en eene vergelijking 

 van de voor doorkwelling meer of minder gunstige omstandigheden in de ge- 

 vallen, voor welke de kwel bekend is, met die, welke door de voorgenomen 

 inpoldering zullen worden verwezenlijkt. 



Is van een door dijken afgesloten terrein, kanaalpand, havenkom, polder of 

 droogmaking bekend hoeveel water in zeker groot tijdperk door lozing en ver- 

 damping werd weggevoerd, hoeveel als regen werd opgevangen en kent men de 

 hoeveelheid water, die bij het begin en bij het eind van het tijdperk binnen de 

 omdijking aanwezig is, dan heeft men de gegevens voor de berekening hoeveel 

 water langs onderaardschen weg in dat tijdperk naar binnen is gestroomd. 



Heeft dezelfde toestand van omdijking reeds eenigen tijd geduurd dan raag 

 aangenomen worden dat de ondergrond van dijk- en polderbodem tot standvas- 

 tigen graad van inklinking en verstopping der poriën is gekomen en in elk 

 deel daarvan de doorstroomingscoëfficiënt met den tijd niet of weinig meer 

 verandert. Blijft de waterdrukhoogte, die de doorstrooming veroorzaakt, in het 

 genoemde tijdperk onveranderd dan weet men hoeveel per meter drukhoogte in 

 een etmaal doorkwelde. Neemt men aan dat het water, dat langs onderaardschen 

 weg in het ingedijkte terrein vloeide, alleen door en onmiddelijk onder den dijk 

 een toegang vond, dan kan, in de onderstelling dat de dijk overal dezelfde 

 samenstelling en denzelfden ondergrond had en rondom het ingedijkte terrein 

 de drukhoogte overal even groot was, men ook de hoeveelheid berekenen, die 

 per strekkenden meter dijk en per meter hoogteverschil van binnen- en buiten 

 water in het etmaal door den afrond dronff. 



Noemt men den kwelcoëflB.ciënt k, de lengte van den dijk /;, dan is de hoe- 

 veelheid water: 



M = kb Ht 



als t den duur van het tijdperk in etmalen en H het verschil in waterhoogte 

 in meters beteekent. De uitdrukking onderstelt dezelfde wet van doorstrooming 

 als de vorige ; zij verschilt daarvan alleen doordien, wegens de onbekendheid 

 van de gemiddelde lengte en de diepteafmeting van den weg, die grootheden 

 met den doorstroomingscoëfficiënt tot eenen factor zijn vereenigd. 



Uit waterstaatkundige gegevens heeft meu getracht den kweicoëfficiënt te 

 berekenen voor de navolgende door dijken afgesloten terreinen : 



1. het kanaal van Sluis naar Brugge ; 



