WATER DOOB ZANDMASSA'S STROOMT. 47 



Het werd door aanvoer van water, waarvan de hoeveelheid gemeten werd^ 

 bij den dam, gevoed en zoo veel mogelijk op peil gehouden. De waterstand 

 werd op drie plaatsen, namelijk aan ieder uiteinde en bij het midden van het 

 kanaal, driemaal daags nauwkeurig waargenomen. 



Evenzoo werd waargenomen de hoogte van de waterspiegels in sloten enz. 

 ter wederzijde buiten het kanaal, waarhenen het water ondersteld kon worden 

 uit het kanaal door of onder de dijken door te sypelen. Met deze en andere 

 gegevens, waarvan verder nader zal blijken is beproefd een cijfer voor het be- 

 drag van den doorsypelingscoëfficiënt te verkrijgen, dat geen aanspraak mag 

 maken op absolute juistheid, maar als benadering en in vergrelijking met andere 

 van eenigen dienst kan wezen. 



De waarnemingen, waarvan hier melding en gebruik wordt gemaakt, hadden 

 plaats door de zorg van den ingenieur R. J. Castendijk. 



De geheele lengte van het afgedamde gedeelte van het kanaal is 14675 M. 



Het peil, waarop in gewone omstandigheden de waterspiegel zooveel mogelijk 

 gehouden wordt, is 1.36 M. + A.P. 



Tijdens de waarneming, van 20 December 1877 tot 2 Januari 1878, wisselde 

 de stand af van 1.27 tot 1.31^ en bedroeg de gemiddelde stand 1.29 M. -t- A.P. 

 Die hoogte werd behouden door de inlating aan het einde bij Brugge. 



Uit de ingelaten hoeveelheid, vermeerderd met den gevallen regen, die ge- 

 durende de 13 etmalen 0.018 M. bedroeg, en verminderd met de verdamping, 

 is de rijzing berekend, die de waterspiegel door de voeding ondergaan moest. 

 Hetgeen in de werkelijkheid aan die rijzing ontbrak gaf gelegenheid tot bere- 

 kening van het waterverlies. De verdamping werd in de nabijheid niet waar- 

 genomen ; daar zij in dit jaargetijde onbeduidend was, is aangehouden de opgaaf 

 van den Helder, alwaar zij in de 13 etmalen 0.008 M. bedroeg; dus was de 

 regenval verminderd met de verdamping 0.01 M. p. e. 



De voeding bedroeg in genoemd tijdperk 0.158 M. ; derhalve had de watei- 

 fipiegel moeten rijzen 0.168 M. Hij rees slechts 0.035 M. ; er was dus een 

 verlies van 0.133 M. of van 0.01023 per etmaal. 



De waterspiegel, aangenomen op eene gemiddelde hoogte van 1.29 M. + A.P., 

 besloeg volgens berekening eene oppervlakte van 421452 M^. Het verlies 

 bedroeg derhalve eene hoeveelheid van 421452x0.01023 = 4311 M^ per 

 etmaal. 



Wilde men verder, evenals bij de proeven in het klein, waarvan de uitkomsten 

 werden medegedeeld, de berekening voortzetten dan zou daartoe op grond van 

 de voorafgegane beschouwingen moeten worden gebezigd de formule: 



