ANORGANISCHE EN OKGANISCHE VERBINDINGEN. 



— 1210 



Gkaham heeft de diffusie van oplossingen op twee verschillende wijzen onder- 

 zocht. Bij zijne oudste proeven * plaatste hij de fleschjes, die gevuld zouden 

 "worden met de te onderzoeken oplossing, op den bodem van een groeten met 

 water gevulden bak ; na een bepaalden tijd onderzocht hij hoeveel van de op- 

 geloste stof nog in het fleschje voorhanden was ; hetgeen het fleschje bij het 

 begin der proef meer bevatte dan aan het eind daarvan was de hoeveelheid 

 opgeloste stof welke in het omringende water was gedilïundeerd. 



Bij later door hem in het werk gestelde proeven f bracht Graham telkens 

 j 00 CC der oplossing met behulp van eene tot eene capillaire buis uitgetrokken 

 pipet onder 700 CC water, die vooraf in een cylinderglas waren gebracht. 

 Wanneer de diffusie zou worden gestaakt, werden van boven af voorzichtig 

 telkens 50 CC der vloeistof afgeheveld en in elk van de aldus verkregen deelen 

 de hoeveelheid opgeloste stof bepaald. 



Met behulp van de op deze wijze door Graham verkregen resultaten heeft 

 Stefan § later de diffusiecoëfïicienten van de door Graham gebruikte stoffen 

 berekend. Hij ontwierp daartoe twee tabellen, welke de verdeeling van de opge- 

 loste stof ten gevolge van de diffusie over de opvolgende lagen van eene oneindig 

 hooge waterzuil aangeven, welke in een cilindervormig vat boven de te onder- 

 zoeken oplossing wordt geplaatst voor het geval, dat de dikte van eene laag zoo 



* Philos. Trmsact. 1850 I. Ann. aiem. u. PJiarm. J7. 56, 129. 

 t PMlos. Transact. 1861. 138. Jnn. aiem. u. PJiarm. 181. 1. 

 § SHzb. K.K. Ahad. JFissensch. Wien, Bd, 79 (1879)- 



D 2 



■NATUURK. VERH. DER KONINKL. AKADEMIE. DEEL XXVI. 



