4 VERDEELING DER WARMTE OVER DE AARDE. 



Met nauwkeurigheid is het bijna ondoenlijk die lioeveelheid hieruit te bepa- 

 len, daar nog zoovele onvolledig bekende grootheden er in voorkomen, -waarom- 

 trent de onzekerheid grooter is dan die door een benaderende berekening veroor- 

 zaakt wordt. Het best is het dns voor ieder der 3G5 dagen, of telkens voor 

 ieder der 30 dagen van eene maand, te berekenen, hoeveel de warmte van het 

 etmaal op een gegeven plaats bedraagt, en dan op te tellen. 



Over de geheele aarde zal men de afwisseling kennen, indien O de opper- 

 vlakte van den grooten cirkel der aarde, A de halve as der aardbaan, en hare 

 excentriciteit, d de ware en a + nt de middelbare anomalie is, verbonden door 

 de evenredigheid 



'o^ 



ƒ 



^ — „ : A 71 l^ 1—e^ = a + nt: 2 n 



uit de formules, waarin C = ca zij 



6—0' 



j(j^ 



Wz=co - = co 



A^n\/ 1- 



Tvaaruit men ziet, dat de hoeveelheid, in eenig tijdsverloop ontvangen, evenredig 

 is aan de verandering in anomalie, gedurende dat tijdsverloop. 



Halley leidde uit dergelijke formules reeds af, dat over de verschillende 

 breedtecirkels de betrekkelijke hoeveelheid van de zon ontvangen warmte, wan- 

 neer de declinatie der zon d = o, -\- 23°, — 23° is als hieronder wordt aan- 

 gegeven : 



8 = 5 = -I- 230 5 = — 230 



O 20000 183 183 



10 19796 203 158 



20 188 217 132 



30 173 226 101 



40 153 230 69 



50 129 230 38 



60 100 228 11 



70 68 235 O 



80 35 247 O 



90 O 251 O 



Lambert deelde zoodanige tabel uitvoeriger mede en Meech gaf ze het uit- 

 voerigst van tien tot tien dagen. Ik neem ze over uit Schmid, p. 120, waarbij 



ik de tiende deelen weglaat: 



