OVER T) E 



LINEAIRE SPECTRA DER ELEMENTEN, 



UOOR 



V. A. J U L I U S. 



Inleiding. 



1. Tot het onderzoek in deze verhandeling uiteengezet, ben ik gekomen door 

 de bestudeering van de bezwaren, welke tegen de kinetische gastheorie zijn 

 aangevoerd. 



De kinetische gastheorie kan wijzen op schitterende uitkomsten; de hypothese 

 van AvOGRADO, waarop de geheele nieuwere chemie is opgebouwd, vloeit uit 

 haar voort als noodzakelijke gevolgtrekking ; zij heeft van de wetten van Boyle 

 en Gay Lussac de verklaring gegeven ; zij heeft het onverwachte feit aange- 

 kondigd, dat de wrijvingscoëfïicient voor gassen binnen wijde grenzen onafhan- 

 kelijk is van de dichtheid ; zij heeft van der Waals in staat gesteld haar het 

 uitgangspunt te maken voor zijn theorie omtrent de continuïteit van gassen en 

 vloeistoffen. Toch heeft zij ook haar zwakke zijde. 



In 1885 heeft in sectie A van de British Association for the advancement 

 of Science een discussie plaats gehad, ingeleid door Crtjm Brown, over de 

 kinetische gastheorie. De discussie leerde wel, dat de verschillende sprekers niet 

 geneigd waren de kinetische gastheorie ter wille van de geopperde bedenkingen 

 los te laten ; maar aan den anderen kant was de weerlegging er van in termen 

 vervat, te algemeen om ze als vervallen te kunnen beschouwen. 



De bezwaren zijn gelegen in het theorema van Maxwell omtrent de snel- 



Fl 



KATDTJEK. VEEH. DER KONINKL. AKAÜEMIE. DEEL XXVI. 



