OVEE DE LINEA.IRE SPECTEA DER ELEMENTEN. 11 



zijn als die, waarvoor Lecoq de Boisbaudran de golflengten 7909 en 7790 

 opgeeft; de rubidium-lijnen ij ^2 zijn f^o lijnen 4217 en 4203 van Lecoq de 

 Boisbaudran. Bij kalium is evonzoo het gemiddelde van de golflengten der 

 lijnen «i «2 7680 en de golflengte van h 4050. 



Nu hebben wij in § 7 gezien, dat Lecoq de Boisbaudran de rubidium- 

 lijnen 7909 en 7790 niet voor homoloog houdt met de roode kalium-lijnen ; en 

 daarentegen de homologie zoekt in de vijf groepen van lijnen tusschen het rood 

 en het violet, over welke groepen bij het kalium Ciamician eenvoudig zwijgt. 



10. Is Ciamician het op het punt van de alcali-raetalen niet eens met 

 Lecoq de Boisbaudran, de metalen der alcalische aarden brengen hem met 

 zich zelven in strijd. In de eerste der aangehaalde verhandelingen * „ist das 

 Zurückweichen der sich eutsprechenden Linien gegen das Violette in dem Masse, 

 als die Elemente an Intensitat ihrer chemischen lebendigen Kraft vcrlieren, sehr 

 ausgesprochen ; die Linie d ist beim Baryum grüu, beim Strontium und Calcium 

 blau." Behalve deze lijn d worden nog de homologe lijnen «, /j, c, e en f in 

 die metalen aangewezen. In de derde der aangehaalde verhandelingen komt hij 

 ook tot het besluit f, dat de golflengte van homologe lijn-groepen toeneemt van 

 het calcium tot het baryum ; wederom worden de homologe groepen aangewezen, 

 evenwel onder erkenning, dat de vergelijking niet altijd tot in bijzonderheden 

 kan worden voortgezet; doch Ciamician schrijft dit hieraan toe, dat de verkregen 

 spectra nog altijd onvolledig zijn. Maar de homologie is geheel gewijzigd. In 

 de eerste verhandeling waren bijv. homoloog de baryum-, strontium- en calcium- 

 lijnen welke zich bevonden tegenover de verdeelingen resp. 68, 130 en 228 

 van de willekeurige schaal door Ciamician gebruikt. In de derde verhandeling 

 is dezelfde schaal aangewend en worden als homoloog opgegeven een groep 

 baryum-lijncn van 61 — 68, een groep strontium-lijnen van 63 — 74 en een groep 

 calcium-lijnen van 85 — 89. En zoo gaat het ook met de overige homologieën. 



De verandering van zienswijze wordt door Ciamician hieruit verklaard, dat 

 bij de proeven, in zijn eerste verhandeling beschreven, hij gebruik had gemaakt 

 van oplossingen der chloriden, die in den fulgurator van de la Chanal lichtge- 

 vend werden gemaakt ; daarentegen liet hij bij latere proeven vonken oversprin- 

 gen tusschen metaal-electroden, die zich in waterstof bevonden. Bij de vroegere 

 proeven belemmerde hem de aanwezigheid van de spectra der verbindingen in 

 de juiste beoordeel ing van de metaal-spectra. 



* JFie,i. Sitz. 76 p. 508. 

 t Wicn. Sits. S2 p. 439. 



