OVEE DE LINEAIRE SPECTRA DER ELEMENTEN. 13 



Van de lijnen a, /? en / van het cadmium en de lijn Ö van het zink maakt 

 hij zich met de volgende woorden af: „die Linien a fl y des Cadmiums uud <^ 

 des Zinks lassen sich nicht vergleichen, sie sind besondere Linien je eines der 

 beiden Elemente". 



Wanneer nu Ciamician zelf zegt, dat de homologie het duidelijkst aan den 

 dag treedt bij het cadmium en het zink, dan is dit niet zeer geschikt om veel 

 vertrouwen in te boezemen in de overige door hem ontdekte homologieën. 



Toch gaat Ciamician, vooral in de derde van de aangehaalde verhandelingen 

 ontzettend ver in het opsporen van homologieën. Zoo vindt liij dat de lijnspectra 

 van koolstof, boor, silicium en aluminium onderling homoloog zijn ; hierbij 

 merkt hij op, dat het minder breekbare gedeelte van de spectra van silicium 

 en aluminium geen overeenkomstige lijnen vindt in de spectra van koolstof en 

 boor, maar vergelijkbaar is met het minder breekbare gedeelte van de spectra 

 der elementen, behoorende tot de zuurstofgroep. Verder meent hij, dat de lijn- 

 spectra van koolstof en magnesium onderling volkomen homoloog zijn ; dat de 

 meer breekbare helft van de onderling homologe spectra van baryum, strontium 

 en calcium homoloog is met het magnesium-spectrum ; dat de spectra van zuur- 

 stof, zwavel, selenium en tellurium onderling volmaakt homoloog zijn ; dat de 

 spectra van phosphor, arsenicum en antimonium slechts in het roode gedeelte 

 homoloog zijn met het spectrum van stikstof, en evenzoo dat slechts het minder 

 breekbare gedeelte van de spectra der halogenen homoloog is met het fluor- 

 spectrum; eindelijk dat het meer breekbare gedeelte van de spectra van chloor, 

 broom, jodium, phosphor, arsenicum en antimonium homoloog is met het meer 

 breekbare gedeelte van de spectra der zuurstofgroep. 



Op deze uitkomsten bouwt hij zelfs een methode om de samenstelling der 

 elementen te leeren kennen. Zoo bestaat silicium uit koolstof en zuurstof; enz. 



12. Dat er tusschen de spectra van verschillende elementen homologieën be- 

 staan, betwijfel ik niet; en van onberekenbaar gewicht zou het wezen, als men 

 ze op overtuigende gronden kon aanwijzen. Maar ik geloof niet dat Lecoq de 

 BoiSBAUDRAN en Ciamician gelukkig geweest zijn bij het nasporen. 



Als men de verhandelingen van Ciamician met aandacht bestudeert, zooals 

 ik getracht heb te doen, en zijn afbeeldingen nagaat, dan is men nu en dan 

 wel geneigd aan een enkele homologie te gelooven ; maar over het geheel maakt 

 het den indruk, dat Ciamician zich lichtvaardig heeft laten meeslepen door 

 zijn wensch, homologieën te vinden. Het komt mij voor, dat bij dergelijke 

 onderzoekingen in de eerste plaats noodig is de kennis van de golflengten der 

 verschillende lijuen; de gelijktijdige waarneming van twee spectra kan tot het 

 vermoeden van homologie aanleiding geven, maar ten slotte zullen de getallen 



