OVER DE LINEAIEE SPECTRA DER ELEMENTEN. 2T 



ScHTJSTER merkt omtrent dit lijstje nog op, dat de lijnen, die er in voorkomen, 

 in den regel zeer intensief zijn. 



Toen hij deze beide lijstjes bekend maakte, had Schuster ongeyeer het zevende 

 gedeelte van het ijzer-spectrum aan een onderzoek onderworpen. Niettegenstaande 

 de oogenschijnlijk opvallende uitkomsten, was hij er in het geheel niet zeker 

 van, dat het aantal gevondene eenvoudige betrekkingen grooter is dan volgens 

 de waarschijnlijkheidsrekening aan het toeval kan toegeschreven worden. 



20. Later heeft Schustee, * deze zaak nader onderzocht. Hij stelde zich 

 het volgende probleem : Wanneer een zeker aantal grootheden willekeurig ver- 

 spreid zijn tusschen twee vaste grenzen en men het quotiënt van elk tweetal 

 bepaalt, hoe groot is dan het waarschijnlijke aantal van de quotiënten, die 

 binnen zekere kleine grenzen samenvallen met een gegeven breuk. 



Men kan eenvoudigheidshalve aannemen, dat de kleinste der grootheden 1 is; 

 want men kan alle grootheden door de kleinste deelen. De grootste moge A 

 zijn. Verder moge a de breuk wezen, waarmede binnen de nauwe grenzen ± S 

 de quotiënten vergeleken moeten worden. 



SuHUSTEB vindt dat het aantal gevallen hetwelk men verwachten kan, waaria 

 het quotiënt van twee der ti grootheden gelijk is aan a d= d, bedraagt 



n (n—1) («g A^—1) ^ 

 {A—iy . «2 



Met behulp van deze uitdrukking heeft hij het ijzer-spectrum aan een onder- 

 zoek onderworpen. 



De grootte, die men toekent aan d, hangt natuurlijk af van de nauwkeurig- 

 heid, welke men toeschrijft aan de waarnemingen omtrent de golflengten. 



o 



ScHüSTER heeft zich beperkt tot de ijzerlijnen, die in Angström's afbeelding 

 voorkomen. Hij heeft de berekeningen volvoerd voor twee waarden van S, 

 namelijk 



(ï -^ 0,0000505 en ó^ .= 0,0000755. 



* ScHDSTEB, Ou harmonie ratios iu the spectra of gases, Froc. Roy. Soc. 31, p. 337 (1881). 



