OVER DE LINEAIRK SPECTRA DER ELEMENTEN. 41 



Zooals bekend h, neemt Weber voor de potentiacal V van twee electrische 

 deeltjes met electriciteits-lioeveellieden e en e' bij een afstand r, aan: 



e^ \i il»' 

 r h^\dt 



waarin c voorstelt de relatieve snelheid, die de electrische deeltjes moeten heb- 

 ben en behouden, opdat zij in het geheel geen werking op elkander uitoefenen. 

 Noemt men « het verschil der snelheden van de electrische deeltjes bij een 

 afstand r, in de richting loodrecht op hun verbindingslijn ; zijn e en s' de massa's 

 der electrische deeltjes ; stelt men : 



V = 'i^ K i- —1 



d r 



is Tq de waarde van r, wanneer yy — *^i ^'^ '^o de waarde van a als r gelijk 



ro; is ^ positief en r(,<,y; dan zullen de deeltjes, wanneer zij oorspronkelijk 

 den afstand r^ hebben, dezen afstand niet onveranderd behouden, maar naar 

 elkaar toegaan. Zij krijgen dan ten opzichte van elkander een trillende bewe- 

 ging met den trillingstijd 



r=-4 ( — ^' (A) 



r — q\ 



In de voorrede* van de „Principien einer elektrodynamischen Theorie der 

 Materie" zegt Zöllner in een noot, dat de door Weber ontwikkelde theori& 

 van de trilling van een electrisch atomenpaar waarschijnlijk zal leiden tot de 

 bepaling langs analytischen weg van het aantal en de ligging der spectraal- 

 lijnen van de chemische elementen. 



Het is mij niet bekend, dat Zöllner dit denkbeeld heeft uitgewerkt. 



Men zou, dunkt mij, op de volgende wijze een poging in die richting kunnen 

 wagen. 



Als hypothese stelle men, dat elk atoom in scheikundigen zin bestaat uit twee 

 deeltjes, die dragers zijn van de hoeveelheden electriciteit e en e'; de massa's 

 der deeltjes, met electriciteit beladen, mogen s en t' zijn. Dan is de hierboven 



• p. XXI. 



F 6 



NAl'UURK. VERH. DER KONINKL. A.KADKUIK. ÜK.KI, XXVI. 



